Verhalen en reacties

van  zzp'ers

Reacties op handhaving

Ingezonden korte reacties op de handhaving in de maanden juni en juli 2026 naar aanleiding van de uitvraag van Comité ZZP.


1. Sterke afname van het aantal opdrachten

De meest genoemde klacht betreft de sterke afname van het aantal beschikbare opdrachten. Respondenten geven aan dat zij jarenlang zonder problemen nieuwe opdrachten vonden, terwijl zij sinds de handhaving van de Wet DBA steeds vaker maanden zonder werk zitten.

Vooral opdrachten bij gemeenten, ministeries, onderwijsinstellingen en grote organisaties lijken sterk te zijn afgenomen. Meerdere respondenten geven aan dat opdrachten niet zijn verdwenen omdat het werk niet meer bestaat, maar omdat opdrachtgevers geen risico meer willen lopen.

Ervaringen van respondenten

  • "Ik moest bij een opdrachtgever, een ziekenhuis, stoppen met mijn werkzaamheden puur vanwege de handhaving van de Wet DBA. Dat gold voor honderden andere zelfstandigen die daar werkten."
  • "Minder opdrachten doordat gemeenten geen zzp'ers meer inhuren."
  • "Er zijn nauwelijks nog opdrachten door de angst rondom de Wet DBA. Hierdoor dreig ik in de BBZ terecht te komen."
  • "Vorig jaar had ik voor het eerst grote moeite om een opdracht te vinden. Er was helemaal niets voor zzp'ers. Gelukkig lukte het op het laatste moment nog, maar ik vrees voor de toekomst."
  • "Er is geen werk meer te vinden. Uiteindelijk ben ik weer in vaste dienst gegaan omdat de markt volledig is opgedroogd."
  • "Van juni tot medio februari kon ik geen enkele zzp-opdracht in communicatie vinden."
  • "Veel minder opdrachten beschikbaar. Opdrachtgevers zijn terughoudend met inhuren en opdrachten duren bovendien korter."
  • "Sinds eind augustus 2025 heb ik geen opdracht meer. Door het ontbreken van duidelijk beleid vanuit de overheid is het aantal opdrachten sterk afgenomen. Op één opdracht reageren inmiddels meer dan vijftig kandidaten."
  • "Sinds begin 2025 komen er vrijwel geen opdrachten meer vanuit gemeenten. Voorheen stonden opdrachtgevers in de rij om gebruik te maken van mijn diensten."
  • "Sinds de handhaving word ik niet meer gebeld door zorg- en overheidsorganisaties voor nieuwe opdrachten."
  • "Er zijn geen opdrachten meer vanuit gemeenten omdat zij zelfstandigen niet meer toestaan."
  • "Voorheen had ik nooit moeite om een opdracht te vinden. Nu zit ik al maanden zonder inkomen."
  • "Sinds november heb ik geen werk meer in de offshorewindsector, terwijl de overheid juist uitbreiding van windparken stimuleert."
  • "Ik ben inmiddels al twee jaar zonder opdracht."
  • "Voor oktober 2025 werd ik wekelijks drie tot vier keer gebeld door recruiters. Inmiddels is het vrijwel stil."
  • "Ik kom nog maar moeilijk aan zzp-opdrachten en werk daarom tijdelijk weer in loondienst."
  • "Er zijn steeds minder opdrachten beschikbaar die door een zzp'er kunnen worden ingevuld."
  • "Er zijn weinig tot geen opdrachten meer te vinden."
  • "Sinds februari 2026 is de markt voor zzp-opdrachten volledig ingestort."
  • "Veel minder opdrachten. Door de afname van het werk staan ook de tarieven onder druk."

Conclusie

Vrijwel alle respondenten signaleren een duidelijke afname van het aantal opdrachten. Opvallend is dat zij dit niet toeschrijven aan een afnemende vraag naar hun expertise, maar aan de terughoudendheid van opdrachtgevers om nog met zelfstandigen samen te werken. Daardoor ontstaat volgens hen een situatie waarin specialistisch werk beschikbaar blijft, maar zelfstandigen er steeds minder toegang toe hebben.


2. Uitsluiting van zzp'ers door overheden en grote opdrachtgevers

Na de sterke afname van het aantal opdrachten is de meest genoemde klacht de structurele uitsluiting van zelfstandigen bij aanbestedingen en inhuurprocedures. Vooral gemeenten, provincies, ministeries, hogescholen en andere (semi-)overheidsorganisaties worden vaak genoemd.

Respondenten geven aan dat zij niet worden afgewezen vanwege hun kennis, ervaring of functioneren, maar uitsluitend vanwege hun ondernemingsvorm. Volgens hen worden opdrachten die zich uitstekend lenen voor tijdelijke specialistische inzet, standaard opengesteld voor detacheringsbureaus of werknemers in loondienst, terwijl zelfstandigen op voorhand worden uitgesloten.

Veel respondenten benadrukken dat dit ook gebeurt bij opdrachten waarbij volgens hen geen sprake is van schijnzelfstandigheid. Zij ervaren daarom dat organisaties uit voorzorg kiezen voor een algemeen verbod op zzp-inhuur, in plaats van per opdracht een inhoudelijke beoordeling te maken.

Ervaringen van respondenten

  • "Bij meer dan 80% van de gemeentelijke opdrachten worden zzp'ers uitgesloten."
  • "Gemeenten sluiten zzp'ers vaak uit, ook als de opdracht volledig past binnen de Wet DBA en er geen sprake is van schijnzelfstandigheid."
  • "Vrijwel iedere opdracht op gemeentelijke marktplaatsen vermeldt expliciet of impliciet dat de opdracht niet beschikbaar is voor zzp'ers."
  • "Ik zie veel opdrachten bij de overheid waarvoor ik uitstekend gekwalificeerd ben, maar waarbij direct staat vermeld dat zzp'ers niet in aanmerking komen."
  • "Bij de centrale overheid worden zzp'ers bij vrijwel alle inkoopopdrachten uitgesloten."
  • "Ook bij gemeenten is het voor mij als privacyspecialist niet meer mogelijk om opdrachten uit te voeren, omdat men deze functies automatisch onder 'gezag' en 'inbedding' schaart."
  • "Mijn specialisatie is juist bedoeld voor tijdelijke inzet, maar geen enkele overheidsorganisatie durft nog een zzp'er in te huren."
  • "Er staan veel opdrachten open die ik zou kunnen uitvoeren, maar opdrachtgevers weigeren zzp'ers en ook dga's van een eigen bv."
  • "Ik ben recent uit een aanbesteding gezet omdat ik zelfstandig ondernemer ben. Kort daarna werd dezelfde functie opnieuw gepubliceerd."
  • "Bij een groot detacheringsbureau worden zzp'ers voor bepaalde gemeentelijke opdrachten niet eens meer voorgesteld, ook wanneer de gemeente dat zelf niet verbiedt."
  • "Ik heb jarenlang voor verschillende overheidsorganisaties gewerkt. Nu is er geen opdracht meer te vinden."
  • "Sinds medio 2025 lukt het mij als WOZ-taxateur niet meer om een gemeentelijke opdracht binnen te halen, ondanks mijn specialistische kennis."
  • "Ik werkte voor de politie. Na veel onduidelijkheid besloot men mij niet meer in te huren. Er werd geen inhoudelijke reden gegeven; men verwees uitsluitend naar de regels."
  • "Gemeenten willen alleen nog samenwerken met grotere organisaties. Daardoor drogen de opdrachten voor zelfstandigen op."
  • "Op websites voor overheidsopdrachten staat tegenwoordig regelmatig dat opdrachten uitsluitend via detachering kunnen worden ingevuld."
  • "Ook hogescholen beperken de inzet van zelfstandigen. Wij mogen nog maar een beperkt aantal uren per jaar worden ingehuurd, waardoor een groot deel van ons werk is weggevallen."
  • "Bij poppodia en omroepen worden zelfstandigen nauwelijks nog ingehuurd."
  • "Zelfs tijdelijke projectopdrachten worden tegenwoordig uitsluitend via detachering ingevuld."
  • "Ik zit al meer dan twee jaar vast bij dezelfde opdrachtgever omdat andere gemeenten geen zelfstandigen meer inhuren."

Een terugkerend patroon

Opvallend is dat veel respondenten aangeven dat het werk zelf niet is verdwenen. De behoefte aan specialistische kennis bestaat volgens hen nog steeds. Wat is veranderd, is de manier waarop organisaties hun inhuur organiseren.

Volgens de respondenten worden opdrachten die voorheen rechtstreeks aan zelfstandigen werden verstrekt, nu:

  • uitsluitend opengesteld voor werknemers in loondienst;
  • aangeboden via detacherings- of payrollconstructies;
  • of helemaal niet meer gepubliceerd voor zelfstandigen.

Hierdoor ontstaat volgens veel ondernemers een ongelijk speelveld. Niet de inhoud van de opdracht of de kwaliteit van de professional bepaalt wie de opdracht krijgt, maar de contractvorm waarlangs iemand wordt ingehuurd.

Conclusie

De reacties laten zien dat veel zelfstandigen de huidige praktijk ervaren als een feitelijke uitsluiting van ondernemerschap binnen grote delen van de publieke sector. Zij geven aan dat niet hun deskundigheid of ervaring ter discussie staat, maar uitsluitend hun status als zelfstandig ondernemer.

Volgens de respondenten leidt deze ontwikkeling ertoe dat specialistische kennis minder toegankelijk wordt, de keuzevrijheid van opdrachtgevers afneemt en de afhankelijkheid van detacherings- en bemiddelingsbureaus juist toeneemt.


3. Angst voor de Wet DBA en onduidelijke regelgeving

Een terugkerend thema in de reacties is dat de feitelijke inhoud van het werk vaak niet het probleem vormt. Respondenten ervaren dat opdrachtgevers vooral worden gedreven door onzekerheid over de handhaving van de Wet DBA. Uit angst voor naheffingen, boetes of juridische discussies kiezen organisaties ervoor om zelfstandigen helemaal niet meer in te huren.

Veel respondenten benadrukken dat zij jarenlang zonder problemen als zelfstandig ondernemer hebben gewerkt. Volgens hen is niet hun manier van werken veranderd, maar wel de bereidheid van opdrachtgevers om risico's te nemen. Hierdoor is volgens hen een klimaat ontstaan waarin angst de plaats heeft ingenomen van een zorgvuldige beoordeling per opdracht.

Ervaringen van respondenten

  • "Ik moest bij een opdrachtgever, een ziekenhuis, stoppen met mijn werkzaamheden puur vanwege de handhaving van de Wet DBA en de angst voor de gevolgen. Dat gold voor honderden andere zelfstandigen."
  • "Bedrijven durven vanwege de Wet DBA geen samenwerking meer aan met interim-professionals. Daardoor ben ik genoodzaakt om in loondienst te gaan."
  • "Door de handhaving zijn overheden bang voor boetes en nemen zij niet meer de moeite om een goede opdrachtomschrijving op te stellen."
  • "Opdrachtgevers zoeken omwegen om hun flexibele schil te behouden. Een zzp-opdracht vraagt volgens hen te veel papierwerk."
  • "Opdrachtgevers zijn bang geworden."
  • "Bedrijven zijn bang door de huidige regelgeving en kiezen daarom voor tussenpartijen."
  • "Door de handhaving kreeg ik contracten aangeboden waarin ik aansprakelijk zou worden gesteld voor eventuele boetes."
  • "De overheid heeft angst gecreëerd. Sinds januari 2026 heb ik maanden zonder werk en inkomen gezeten."
  • "Door de handhaving is mijn opdrachtgever volledig gestopt met de inhuur van zelfstandigen."
  • "Opdrachtgevers durven niet meer in te huren vanwege de handhaving."
  • "De angst regeert. Opdrachtgevers zijn onterecht terughoudend, met als gevolg dat professionals niet meer worden ingehuurd."
  • "Grote klanten willen niet meer met zelfstandigen werken uit angst voor naheffingen."
  • "Onze opdrachtgever begrijpt vooral de risico's van de regelgeving, maar niet waarom deze regels op onze situatie van toepassing zouden zijn."
  • "Door onduidelijke regels moeten bedrijven zelf een risico-inschatting maken. Daardoor raken zelfstandigen verstrikt in regelgeving die steeds ingewikkelder wordt."
  • "Mijn opdrachtgever verschuilt zich achter 'de regels', zonder dat duidelijk wordt welke regels in mijn situatie daadwerkelijk van toepassing zijn."
  • "Ik werkte jarenlang probleemloos als zelfstandige. Sinds de strengere handhaving wordt iedere opdracht ineens als risicovol beschouwd."

Angst vervangt maatwerk

Uit de reacties ontstaat het beeld dat veel organisaties geen individuele beoordeling meer maken van opdrachten of van de wijze waarop zelfstandigen hun werkzaamheden uitvoeren. In plaats daarvan kiezen zij voor een generiek beleid waarbij het inhuren van zelfstandigen zoveel mogelijk wordt vermeden.

Respondenten geven aan dat hierdoor ook opdrachten verdwijnen waarbij volgens hen geen sprake is van schijnzelfstandigheid. Zij ervaren dat de juridische onzekerheid groter is geworden dan de behoefte aan specialistische kennis.

Verschillende ondernemers merken bovendien op dat zij nooit problemen hebben gehad met de Belastingdienst of opdrachtgevers en jarenlang succesvol als zelfstandige hebben gewerkt. Juist daarom ervaren zij de huidige situatie als onbegrijpelijk.

Onduidelijkheid leidt tot verschillende interpretaties

Een ander terugkerend punt is dat organisaties de regelgeving verschillend uitleggen. Waar de ene opdrachtgever een opdracht nog wel openstelt voor zelfstandigen, sluit een andere opdrachtgever een vrijwel identieke opdracht volledig uit.

Volgens respondenten zorgt deze uiteenlopende interpretatie voor:

  • rechtsongelijkheid tussen opdrachtgevers;
  • onzekerheid bij zelfstandigen;
  • verschillen tussen gemeenten en ministeries;
  • extra administratieve lasten;
  • vertraging in besluitvorming;
  • een afname van het vertrouwen tussen opdrachtgever en opdrachtnemer.

Conclusie

De reacties laten zien dat veel zelfstandigen de gevolgen van de Wet DBA vooral indirect ervaren. Niet de wet zelf, maar de onzekerheid over de toepassing ervan lijkt volgens hen te leiden tot terughoudendheid bij opdrachtgevers.

Respondenten beschrijven een praktijk waarin angst voor handhaving, boetes en juridische risico's ertoe leidt dat organisaties uit voorzorg geen zelfstandigen meer inhuren. Volgens hen is hierdoor een situatie ontstaan waarin onzekerheid zwaarder weegt dan de inhoud van de opdracht of de deskundigheid van de ondernemer.


4. Gedwongen naar detachering of loondienst

Een van de meest opvallende ontwikkelingen die uit de reacties naar voren komt, is de verschuiving van directe inhuur van zelfstandigen naar detachering, payrollconstructies of loondienst. Respondenten geven aan dat de werkzaamheden grotendeels hetzelfde zijn gebleven, maar dat de manier waarop zij worden ingehuurd fundamenteel is veranderd.

Veel zelfstandigen ervaren dat zij niet langer worden beoordeeld op hun expertise of de kwaliteit van hun dienstverlening, maar op de contractvorm waaronder zij werken. Volgens hen is de keuze om als ondernemer actief te zijn hierdoor in de praktijk sterk beperkt.

Ervaringen van respondenten

  • "Ik word gedwongen om in loondienst te gaan. Sinds 2009 werk ik als zzp'er in de zorg en heb ik mijn zaken altijd goed geregeld. Mijn laatste werkzame jaren worden me nu ontzettend moeilijk gemaakt."
  • "Er is geen werk meer te vinden. Uiteindelijk ben ik weer in vaste dienst gegaan, omdat de markt volledig is opgedroogd."
  • "Bedrijven durven vanwege de Wet DBA geen samenwerking meer aan met interim-professionals. Ik ben daardoor genoodzaakt om in loondienst te gaan, terwijl dat mij helemaal niet past."
  • "Zelfs opdrachten van acht uur per week worden tegenwoordig via detachering ingevuld. Detacheerders profiteren hiervan en blijven aandringen op loondienst."
  • "Ik kan alleen nog via een detacheerder aan het werk. Na zes maanden sta ik weer op straat, terwijl de detacheerder aan mij heeft verdiend en de opdrachtgever uiteindelijk meer betaalt."
  • "Er zijn nauwelijks nog opdrachten waarin zzp'ers welkom zijn. Vaak wordt alleen payroll of detachering toegestaan."
  • "Vrijwel alle opdrachten verlopen inmiddels via detachering, terwijl de tarieven gelijk blijven. De tussenpartijen verdienen eraan, niet de professional."
  • "Veel uitzend- en detacheringsbureaus huren geen zelfstandigen meer in vanwege de nieuwe regels."
  • "Ik kom nog maar moeilijk aan een zzp-opdracht en werk daarom tijdelijk weer in loondienst."
  • "Zelfs tijdelijke projectopdrachten worden uitsluitend nog via detachering ingevuld."
  • "Op websites voor overheidsopdrachten staat tegenwoordig dat opdrachten alleen via detachering kunnen worden ingevuld."
  • "Ik krijg alleen nog aanbiedingen om tijdelijk in dienst te treden bij een detacheerder."
  • "Vanaf het moment dat mijn laatste opdracht afliep, kreeg ik alleen nog mogelijkheden in loondienst aangeboden."
  • "De markt voor tijdelijke specialistische opdrachten wordt volledig omgevormd naar detachering."

De rol van tussenpartijen

Een opvallend aantal respondenten geeft aan dat het werk niet is verdwenen, maar is verschoven naar intermediairs, detacheringsbureaus en Managed Service Providers (MSP's). Volgens hen is hierdoor een extra schakel ontstaan tussen opdrachtgever en professional.

Respondenten beschrijven onder meer de volgende ontwikkelingen:

  • dezelfde opdracht wordt niet langer rechtstreeks aan een zelfstandige gegund, maar via een detacheringsbureau ingevuld;
  • opdrachtgevers betalen vaak meer voor dezelfde inzet;
  • de zelfstandige ontvangt juist een lager tarief;
  • een deel van het beschikbare budget verdwijnt naar bemiddeling en overhead;
  • zelfstandigen verliezen het directe contact met hun opdrachtgever.

Verschillende respondenten spreken de zorg uit dat de markt hierdoor minder transparant is geworden. Waar voorheen rechtstreeks zaken konden worden gedaan tussen opdrachtgever en ondernemer, zijn nu vaak meerdere partijen betrokken.

Verlies van ondernemerschap

Naast de financiële gevolgen benoemen veel respondenten ook het verlies van autonomie. Juist de vrijheid om als ondernemer zelf opdrachtgevers te kiezen, tarieven af te spreken en verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen werk was voor velen een belangrijke reden om zelfstandig te worden.

Volgens de reacties komt die keuzevrijheid steeds verder onder druk te staan.

Enkele voorbeelden:

  • "Ik heb bewust gekozen voor het ondernemerschap, maar die keuze wordt mij nu feitelijk ontnomen."
  • "Ik ben zelfstandig omdat ik verantwoordelijkheid wil dragen voor mijn eigen bedrijf, niet omdat ik een verkapt dienstverband zoek."
  • "Ik ben al verzekerd, bouw zelf reserves op en regel mijn pensioen. Toch moet ik nu via een werkgever of detacheerder werken."
  • "Ik word gedwongen een constructie te accepteren die duurder is voor de opdrachtgever en minder oplevert voor mij."

Een verschuiving, geen oplossing

Uit de reacties ontstaat het beeld dat de werkzaamheden zelf grotendeels zijn blijven bestaan. De verandering zit volgens de respondenten vooral in de wijze waarop deze worden georganiseerd.

Waar opdrachtgevers voorheen rechtstreeks samenwerkten met zelfstandige professionals, kiezen zij nu steeds vaker voor:

  • detachering;
  • payrollconstructies;
  • uitzendconstructies;
  • tijdelijke arbeidsovereenkomsten;
  • bemiddeling via commerciële tussenpartijen.

Volgens veel respondenten lost deze verschuiving het oorspronkelijke probleem van schijnzelfstandigheid niet op. Zij ervaren vooral dat de markt ingewikkelder, duurder en minder transparant is geworden.

Conclusie

Veel respondenten ervaren dat zij niet langer vrij kunnen ondernemen. Hoewel de behoefte aan hun expertise volgens hen onverminderd groot is, worden zij steeds vaker gedwongen om via een tussenpartij te werken of een arbeidsovereenkomst aan te gaan.

In de reacties klinkt de overtuiging door dat de huidige praktijk niet leidt tot minder flexibele arbeid, maar vooral tot een andere organisatievorm van dezelfde werkzaamheden. Volgens veel zelfstandigen verschuift het ondernemerschap hierdoor van de professional naar de bemiddelende partij.


5. Financiële gevolgen voor zelfstandige ondernemers

De afname van opdrachten en de terughoudendheid van opdrachtgevers hebben voor veel respondenten directe financiële gevolgen. Waar sommigen spreken over een tijdelijke terugval in inkomsten, beschrijven anderen een situatie waarin zij maanden zonder werk zitten, hun reserves moeten aanspreken of zelfs hun onderneming moeten beëindigen.

Opvallend is dat veel respondenten aangeven dat zij jarenlang een gezond bedrijf hebben opgebouwd. Zij hadden meerdere opdrachtgevers, investeerden in opleidingen, verzekeringen en pensioenvoorzieningen en konden zelfstandig in hun inkomen voorzien. Juist daarom ervaren zij de huidige situatie als ingrijpend.

Ervaringen van respondenten

  • "Er zijn nauwelijks nog opdrachten door de angst rondom de Wet DBA. Hierdoor dreig ik in de BBZ terecht te komen."
  • "Sinds januari 2026 heb ik maanden zonder werk gezeten en dus ook geen inkomen gehad. Inmiddels ben ik noodgedwongen op zoek naar een vaste baan."
  • "Opdrachtgevers sturen mij weg vanwege de Wet DBA. Daardoor haal ik onvoldoende opdrachten binnen, terwijl ik wel een hoge voorlopige belastingaanslag krijg."
  • "Het heeft mij inmiddels ongeveer € 150.000 aan omzet gekost."
  • "Sinds vorig jaar zit ik al maanden zonder inkomen."
  • "Ik ben mijn langdurige opdracht kwijtgeraakt en zit nu zonder inkomen. Het lukt me nog niet om nieuw werk te vinden."
  • "Ik heb mijn woning moeten verkopen doordat er geen freelanceopdrachten meer zijn en ik op mijn leeftijd nauwelijks nog in aanmerking kom voor een vaste baan."
  • "Vanaf 2020 tot en met 2025 had ik een gezonde onderneming met voldoende opdrachten en een stabiele omzet. Sinds mijn laatste opdracht afliep, is er als zelfstandige vrijwel geen werk meer."
  • "Veel minder opdrachten zorgen er bovendien voor dat de tarieven onder druk staan."
  • "De tarieven die vroeger rechtstreeks aan zelfstandigen werden betaald, gaan nu grotendeels naar tussenpartijen. Wij houden nog maar een klein deel over."
  • "Ik heb ruim € 100.000 geïnvesteerd in mijn onderneming. Vervolgens krijg ik te horen dat ik geen zelfstandige meer zou zijn."

Van gezonde onderneming naar financiële onzekerheid

Verschillende respondenten beschrijven dat zij jarenlang succesvol hebben ondernomen zonder betalingsproblemen of afhankelijkheid van sociale voorzieningen. Zij investeerden in:

  • opleidingen en permanente educatie;
  • beroeps- en aansprakelijkheidsverzekeringen;
  • arbeidsongeschiktheidsvoorzieningen;
  • pensioenopbouw;
  • bedrijfsmiddelen en certificeringen.

Volgens hen is hun financiële situatie niet verslechterd doordat de vraag naar hun expertise is afgenomen, maar doordat opdrachtgevers hen niet langer rechtstreeks durven in te huren.

Indirecte financiële schade

Naast het directe verlies aan omzet noemen respondenten ook diverse indirecte financiële gevolgen.

Voorbeelden hiervan zijn:

  • het noodgedwongen accepteren van een lager uurtarief;
  • omzetverlies doordat opdrachten uitsluitend via bemiddelaars beschikbaar zijn;
  • hogere kosten doordat extra contracten en juridische toetsing nodig zijn;
  • het wegvallen van langdurige opdrachtrelaties;
  • verlies van investeringen die specifiek voor het ondernemerschap zijn gedaan.

Sommige respondenten wijzen erop dat de maatschappelijke kosten mogelijk juist toenemen. Wanneer zelfstandigen langdurig zonder opdrachten komen te zitten of hun onderneming moeten beëindigen, verschuiven de financiële gevolgen volgens hen uiteindelijk naar sociale voorzieningen, uitkeringen of andere vormen van inkomensondersteuning.

Financiële onzekerheid op latere leeftijd

Een bijzonder zorgpunt betreft ondernemers die zich aan het einde van hun loopbaan bevinden.

Enkele respondenten geven aan dat zij tientallen jaren succesvol zelfstandig hebben gewerkt en hadden verwacht hun carrière als ondernemer af te sluiten. In plaats daarvan voelen zij zich nu gedwongen om alsnog in loondienst te gaan of vervroegd te stoppen met werken.

Zij ervaren dat de combinatie van minder opdrachten en hun leeftijd de kans op nieuw werk aanzienlijk verkleint.

Conclusie

De financiële gevolgen die respondenten beschrijven, lopen uiteen van tijdelijke omzetdaling tot langdurig inkomensverlies en het beëindigen van een onderneming. Opvallend is dat veel zelfstandigen aangeven dat hun bedrijf vóór de huidige ontwikkelingen gezond was en dat de vraag naar hun expertise volgens hen nog steeds bestaat.

Volgens de respondenten is de belangrijkste oorzaak van de financiële schade niet een gebrek aan werk, maar het wegvallen van de mogelijkheid om dat werk nog als zelfstandig ondernemer uit te voeren. Daardoor komen niet alleen hun inkomen, maar ook eerder gedane investeringen en hun toekomst als ondernemer onder druk te staan.

Verhalen van zzp'ers

Comité ZZP krijgt voortdurend verhalen en reacties naar aanleiding van zzp-beleid en handhaving. Wat betekent dit voor mensen? Lees meer hieronder.

Gedwongen werknemerschap is groter probleem


De enige vorm van mild gedwongen ondernemerschap ken ik van de zorg, waar bijvoorbeeld een thuiszorger te horen krijgt dat zijn dienstverband eindigt, maar hij of zij wel via dezelfde werkgever verder kan door zich als zzp'er aan te melden.

Zolang er niet gezamenlijk door thuiszorginstellingen wordt besloten om dit op vrijwel iedere thuiszorger toe te passen, is er nog keuze om niet op het aanbod in te gaan en elders te werken in loondienst.

In het onderwijs is andersom dat vrijwel alle schoolbesturen in Zuid-Holland en sommige ook gezamenlijk een boycot hebben van  zzp'ers waardoor zzp-docenten geen keuze meer hebben om in hun werkvorm hun werk voort te zetten. Zij worden gedwongen in loondienst te gaan en zich dus te laten claimen door een schoolbestuur.

Als een  zzp'er  om redenen niet kan voldoen aan die claim door beperkingen wegens gezondheid of mantelzorg, wat wel te combineren viel met zzp-en eigen regie over beschikbaarheid, word 'ie kansloos inkomenloos.

Zzp van belang voor vitale creatieve sector!


Wat in deze discussie vaak ontbreekt, is het perspectief van de creatieve sector.

In de culturele en creatieve industrie is zelfstandig ondernemerschap geen uitzondering, maar de norm. Niemand verwacht dat een festival een dj op de loonlijst zet voor één optreden. Niemand neemt een regisseur in vaste dienst voor één productie. Een producent, designer, fotograaf, videomaker, muzikant, acteur of creative director werkt projectmatig, voor verschillende opdrachtgevers, met wisselende teams en tijdelijke producties.

Juist die flexibiliteit maakt de creatieve sector innovatief, internationaal concurrerend en economisch relevant.


De huidige ontwikkelingen rondom de Wet DBA en de angst voor handhaving raken daarom niet alleen zelfstandigen, maar ook de manier waarop creatieve producties tot stand komen. Organisaties worden voorzichtiger, opdrachtgevers haken af en projecten worden uitgesteld of ingewikkeld gemaakt met tussenconstructies die niemand echt verder helpen. Het fundamentele probleem is dat ondernemerschap in de creatieve sector vaak wordt beoordeeld vanuit een arbeidsmarktmodel dat is ontwikkeld voor traditionele functies en vaste organisatiestructuren. Maar een muzikant is geen werknemer. Een regisseur is geen werknemer. Een dj, producent of designer is geen werknemer. Het zijn zelfstandige professionals die hun expertise tijdelijk inzetten voor specifieke projecten.

Creativiteit laat zich niet organiseren volgens een standaard 9-tot-5-model. De kracht van de sector zit juist in de vrijheid om samenwerkingen aan te gaan, projecten op te bouwen en expertise flexibel in te zetten.


Natuurlijk moeten misstanden worden aangepakt. Maar beleid dat bedoeld is om schijnzelfstandigheid tegen te gaan, mag niet leiden tot het onmogelijk maken van echte zelfstandigheid. De creatieve sector draait op ondernemerschap. Zonder zelfstandigen geen festivals, geen producties, geen evenementen, geen campagnes, geen innovatieve media en geen culturele vernieuwing. Daarom pleiten wij voor regelgeving die aansluit bij de realiteit van de creatieve economie. Bescherm waar nodig, maar behoud de ruimte voor professionals die bewust en aantoonbaar als ondernemer werken. Want als zelfstandigheid verdwijnt uit de creatieve sector, verdwijnt een essentieel onderdeel van haar kracht

Tegen uitbuiting van  zzp'ers door bemiddelingsbureaus


Sinds jaren ben ik vol overtuiging zzp'er/ondernemer in de zakelijke dienstverlening. Zoals veel van mijn collega's heb ook ik last van het feit dat ik in de afgelopen twee jaar nauwelijks of geen opdrachten meer kan verwerven. De enige manier waarop dit wel kan is via een payroll- detacherings- of loondienstconstructie. Een groot deel van de bestaande bemiddelingsbureaus maakt hier gretig misbruik van! Het nieuwe verdienmodel is erop gericht zoveel mogelijk winst te maken over de rug van (voormalig) zzp'erss. Ik spreek uit ervaring en kan jullie berekeningen laten zien waar wordt voorgesteld meer dan 60% van het uurtarief in te houden, zonder transparant te zijn waar deze inhoudingen voor bedoeld zijn. Ik weiger hier aan mee te doen en ben klaar met de uitbuiting van zzp'ers door bemiddelingsbureaus. Hierdoor worden wij als zzp'ers niet alleen gedupeerd door werkzaamheden niet meer als ondernemer te mogen uitvoeren, maar worden we ook nog eens gedupeerd door het 'nieuwe' verdienmodel van de bureaus. Veel van mijn collega's hebben geen keuze en worden gedwongen tot een dergelijke constructie, om in elk geval iets van een inkomen te verwerven. Ik kan een aantal pro forma berekeningen laten zien voor twee opdrachten die mij gegund waren, maar die ik demonstratief heb geweigerd, omdat ik niet van plan ben full time te gaan werken als professional, met een schijntje te worden afgescheept en vervolgens de bureaus de (vette!) winst te laten opstrijken.

Kartelvorming tegen zzp'ers: wat kan je eraan doen?


Ik werk al meerdere jaren als zzp’er in de zorg in een regio Flevoland, deels via bemiddelingsbureaus. Sinds vorig jaar hebben echter meerdere grote zorgorganisaties in deze regio ervoor gekozen om geen zelfstandigen meer in te huren. Hierdoor krijgen zzp’ers geen opdrachten meer bij deze instellingen, ook niet via tussenkomst van bureaus.


Het lijkt erop dat deze organisaties hierin een gezamenlijk beleid voeren, mede omdat zij op verschillende vlakken nauw samenwerken. Opvallend is dat beide organisaties voorheen veel gebruikmaakten van ingehuurde krachten en regelmatig openstaande diensten hadden. Sinds de aangekondigde strengere handhaving op schijnzelfstandigheid is dit beleid echter sterk gewijzigd.


Voor veel zelfstandigen betekent dit dat zij feitelijk worden gestimuleerd of genoodzaakt om als uitzend- of flexkracht te gaan werken, terwijl dat niet voor iedereen een wenselijke optie is. Tegelijkertijd lijken de personeelstekorten en het ziekteverzuim binnen de sector nog steeds aanzienlijk.

Omdat deze organisaties een groot aandeel hebben in de regionale zorgmarkt, roept dit vragen op over de gevolgen voor zelfstandige zorgprofessionals en de mate waarin zij nog toegang hebben tot opdrachten in de regio.

Mijn vraag is: welke mogelijkheden zijn er voor zelfstandigen wanneer meerdere grote zorgorganisaties in een regio tegelijkertijd stoppen met het inhuren van zzp’ers?

Gedwongen baantje erbij


Van de week kreeg ik voor het eerst een afsluitende brief na jarenlange samenwerking met een organisatie waar ik als gespecialiseerd wondverpleegkundige werkzaam was. Ruim 6 jaar konden we elkaar helpen. Vaak had ik geen tijd, vaak hadden zij mij niet nodig. Soms was ik maanden bijna een teamlid voor de cliënten omdat de zieken allemaal langdurig ziek bleven of de tekorten langdurig niet opgelost konden worden, maar dan was ik weer helemaal uit beeld en kenden veel nieuwere collega's mijn naam niet.


Onze arbeidsrelatie was duidelijk, er werd onderhandeld voor een mooi tarief, er werd flink gediscussieerd met collega's omdat ik me niet altijd conformeerde aan de bedrijfsafspraken, maar ja, ik was ook zelfstandige en die heb je soms nodig, dat het dan net even anders gaat (maar wel goed!) hoort er bij m.i.


Ons eerste contract heeft jaren dienst gedaan. Het was 1 A4tje, en er stond alleen in wat de bedoeling was; dat ik op afgesproken tijden en dagen cliënten van de organisatie zou bezoeken tegen een bepaald tarief plus dat mijn leveringsvoorwaarden van toepassing waren.


Daarna kwam een veel lijviger contract terwijl de realiteit niet veranderde. Daarna werd weer een nieuwe contractvorm aangekondigd maar deze is nooit gekomen. De angst te moeten procederen tegen de belastingdienst is enorm, of sterker nog, dat komt niet eens als optie in gedachten; de angst voor boetes is enorm, zo is het eigenlijk. Dat hier bezwaarmogelijkheden voor zijn lijkt niet in de overwegingen te worden meegenomen.


En zo zijn we elkaar verloren terwijl er nog steeds zieken zijn en zwangeren en vertrekkende collega's en de collega's met mijn specialiteit niet en masse een baan zoeken want die hebben ze bijna allemaal al.


Echt jammer. Ook ik heb een half baantje moeten nemen.


Bizarre constructies


Wat ik de laatste tijd zie is dat er wel heel veel gepraat wordt maar in de tussentijd lopen zzpers vast en worden ze in een hoek gedreven waar we helemaal niet in willen staan. Er worden veel zzpers gedwongen om in loondienst te gaan of via een bizare constructie de opdrachten uitvoeren. Schaf per direct de handhaving af totdat er duidelijke regels zijn en alleen voor diegene waar het voor in het leven is geroepen.

Brood op de plank, dat wil iedereen, en daarom moet me iets van het hart... ❤️


DBA/VBAR - oproep aan de bureaus, kom in actie! 🚀


Als zzp’er heb ik gelukkig op dit moment een opdracht en ook nog eens een hele leuke! Maar ik zie ook wat er om me heen gebeurt: veel freelancers komen in zwaar weer terecht. En wat me daarbij opvalt, is het oorverdovende stilzwijgen van veel bureaus en bemiddelaars.


Juist de partijen die de afgelopen jaren goede zaken hebben gedaan dankzij freelancers, stappen nu moeiteloos over op detachering. Zonder terug te kijken. Zonder zich uit te spreken. Zonder iets terug te doen voor de mensen die mede aan hun succes hebben gebouwd.


Tenminste, ik zie het hier niet. Jullie wel?


Dat wringt.

Bureaus hebben invloed. Zij kunnen richting opdrachtgevers het gesprek blijven voeren over de waarde, flexibiliteit en expertise van zelfstandig professionals en hoe deze professionals opdrachten ook binnen de DBA/VBAR als zzp'er kunnen blijven uitvoeren. Dáár ligt nu een kans en een verantwoordelijkheid.


Dus bij deze: hup bureaus en bemiddelaars, laat je ook horen!

Kom op voor de zelfstandigen die jullie hebben geholpen te groeien.

Nu is het moment en laat ons niet vallen. 


Fijne zomer allemaal! 🌞

Meeste zzp'ers ondervinden vooral schade


Waar de afgelopen 9 jaar een flink deel van het werk bestond uit projecten / consultancy, zijn veel opdrachten verdwenen. Met als redenering Eenmanszaak=ZZP=risico. Zelfs al heb je 20 klanten en acteer je op alle fronten niet als ZZP maar als onderneming, bij de inkoop is de constructie al bepaald.

Van de 1,8 miljoen eenmanszaken is er zeker een percentage dat de bescherming die de wet beoogt, goed kan gebruiken. Er is echter ook een percentage (wellicht vele malen groter) die er schade van ondervindt. 

Overigens hebben ook veel opdrachtgevers een probleem. Het werk dat gedaan moet worden is immers niet opeens weg. Ze stellen het uit of ze bieden iemand een jaarcontract voor een tijdelijke klus.

Pas de wet aan. Bescherm hen die het nodig hebben. Laat ondernemers ondernemen. En schort tot die tijd de handhaving op.

Een aantal korte reacties


  • Vanaf 2020 t/m 2025 heb ik een gezond onderneming gehad en voldoende opdrachten tussen 80 en 110 p.u. in april 2025 was mijn contact bij de klant afgelopen en sinds dat zijn er geen opdracht voor mij als zzp'er. wel veel loondienst mogelijkheden.
  • Er zijn volop  zzp 'ers te vinden die graag willen bezorgen als zelfstandige. De meesten begrijpen echter niets van de gevaren. Wij als opdrachtgever begrijpen alleen maar de risico's maar zeker niet waarom en hoe enkele afdelingen zo start vol blijven
  • Geen opdracht meer te vinden, alleen via schimmige constructies of gedwongen in loondienst. Mijn specialisatie is een verplichting voor overheden, er is genoeg werk, maar er is geen overheid die nog een zzp’er durft in te huren.
  • Geen freelanceopdrachten meer en leeftijdsdiscriminatie bij vaste banen als je al 65 bent. Hierdoor huis moeten verkopen.
  • Div bedrijven willen niet meer inhuur op uren basis.
  • Bij meer dan 80% van gemeentelijke opdrachten worden zzp'ers uitgesloten
  • Ik merk stop op zzp inhuur, ik moet via een detachering constructie werken die voor iedereen duurder is, en opdrachtgevers worden bang
  • Voor oktober 2025 wekelijks 3 a 4 telefoontjes van recruiters.
  • Veel minder opdrachten beschikbaar. Opdrachtgevers zijn terughoudend met inhuren. Opdrachten duren korter.

Waar zijn de opdrachten?


Ik merk het ook. Waar de afgelopen 9 jaar een flink deel van het werk bestond uit projecten / consultancy, zijn veel opdrachten verdwenen. Met als redenering Eenmanszaak=ZZP=risico. Zelfs al heb je 20 klanten en acteer je op alle fronten niet als ZZP maar als onderneming, bij de inkoop is de constructie al bepaald.


Van de 1,8 miljoen eenmanszaken is er zeker een percentage dat de bescherming die de wet beoogt, goed kan gebruiken. Er is echter ook een percentage (wellicht vele malen groter) die er schade van ondervindt.


Overigens hebben ook veel opdrachtgevers een probleem. Het werk dat gedaan moet worden is immers niet opeens weg. Ze stellen het uit of ze bieden iemand een jaarcontract voor een tijdelijke klus.


Pas de wet aan. Bescherm hen die het nodig hebben. Laat ondernemers ondernemen. En schort tot die tijd de handhaving op.

Keuzes



De  markt van tijdelijke opdrachten, zoals voor zzp’ers wordt volledig stuk wordt gemaakt. Ik probeer aan een opdracht te komen. De keuze is dan op detacheringsbasis. Goede ondernemers die uitblinken op kortere opdrachten komen op de verkeerde plek!

Minder


Van juni tot medio februari kon ik geen enkele zzp opdracht in communicatie vinden. Alleen via detachering wordt er sporadisch iets aangeboden nog terwijl de intermediairs nul moeite doen voor bemiddeling maar wel geld vangen voor al jouw inspanningen.

Minder opdrachten


Opdrachtgevers zoeken nu naar omwegen om toch de flexibele schil te kunnen gebruiken. Zzp opdrachten vergen voor hen meer papierwerk en blijven daarmee uit. Ik heb hierdoor minder evhte zzp opdrachten om uit te kiezen.

Gedwongen schijnwerknemer


Ik word gedwongen om in loondienst te gaan. Ik werk al sinds 2009 als zzp’er in de zorg en heb mijn zaken keurig voor elkaar. Ze gaan het mij mijn laatste twee werkbare jaren ontzettend moeilijk maken.
Ben 65,5 jaar en had gehoopt nog mooie werkbare jaren te hebben. Wie zit er te wachten om iemand van mijn leeftijd een vast contract te geven? Hopelijk durven ziekenhuizen het nog aan om met deze O&G verpleegkundige nog te zzp-en.

Buffers opgedroog en pensioengat door de handhaving


De keuze om zelfstandige te worden lag met name aan falende managers, negatieve ervaringen met HR en continue botsen met de beperkte kaders van mijn functieomschrijving. Na een burn-out kwam ik erachter dat de kooi van werk mij niet past. Ik ben iemand die beter in een adviserende rol past en steeds nieuwe uitdagingen opzoekt. 1+1=ZZP en wat een energie krijg ik van deze rol! Invliegen, snel zorgen voor connectie en overzicht en altijd positief afsluiten! Ik voel me beter op mijn plek en meer gewaardeerd dan ooit! En nu, dankzij de effecten van de wet DBA, durven bedrijven geen interimcontracten meer aan te bieden voor functies die in hun functiehuis staan. Ik zit 11 maanden zonder werk. Mijn buffers zijn opgedroogd en heb een pensioengat van bijna een jaar. Maandag begin ik weer in loondienst. Dank u wel overheid.

En wat moet ik nu met mijn hypotheekaanvraag?


Probleem wat ik nu ervaar bij hypotheekaanvraag en huurwoning, en dat is me ook zo verteld, is dat ik voorheen een ondernemer met jaarrekeningen en 30 jaar ervaring als zzp was, ik nu iemand ben met een tijdelijk contract wat veel slechter/ onzekerder wordt gewaardeerd. Ook al is het een ton per jaar, het is maar een tijdelijk contract. Daarnaast zijn de meeste zzp'ers eerst al extra hard geraakt tijdens Corona en vrijwel direct daarna is de kans om het terug te verdienen ontnomen door de wet DBA. Als zzp'er verdien je meer maar loop je ook meer risico, dat hoort bij elkaar. Maar nu heb ik eerst het risico genomen en daarna wordt mij de mogelijkheid om het terug te verdienen ontnomen. Het is alsof je op de beurs mag speculeren, vervolgens legt de overheid de beurs tijdelijk plat en als de beurs weer opengaat mag je geen aandelen meer kopen om je verlies weer terug te verdienen. Het moment na de 'corona crisis' en ook nog eens een slechte wet is voor veel zzp'ers een ramp.

Hoera, ik heb voor het eerst verlies gemaakt!


Het voelt iets minder feestelijk, maar heb ik dan nu wel het recht om mijzelf ondernemer te noemen? 😉 Mijn Amerikaanse opleiding leerde me over Free Enterprise: bied zoveel mogelijk toegevoegde waarde. Denk daarnaast aan zelfredzaamheid en zo min mogelijk overheidsbemoeienis. (Kanttekening: hoewel ik een liberaal en republikeins standpunt heb, heb ik weinig op met de huidige Amerikaanse regering hoor – is dat er ook uit.)


Met die filosofie ben ik al vijftien jaar zelfstandig ondernemer en werk ik vanuit een BV. Zo houd ik privé en zakelijk netjes gescheiden, betaal ik keurig mijn belasting en heb ik vanaf het begin relevante verzekeringen ingeregeld: bedrijfsaansprakelijkheid, beroepsaansprakelijkheid, arbeidsongeschiktheidsverzekering en pensioenopbouw. Ik werk flexibel voor verschillende klanten, van één dag per maand tot maximaal twee dagen per week per klant.
 

Toch maakt nu de overheidsbemoeienis het lastiger, met onzekerheden vanuit de Wet DBA. Hoewel ik vertrouwen heb in mijn kennis en kunde én mijn manier van ondernemen, werden klanten toch onzeker. Een aantal van mijn klanten (o.a. banken, verzekeraars, (semi)overheden) kozen voor de veiligheid, en mijn omzet daalde met 25%. Ondernemersrisico dus, maar het knaagt wel aan het ondernemingsvermogen en uiteindelijk (een deel van) mijn pensioen.
 

Ondanks dat bijna de helft van Nederland op partijen stemt die zzp’ers steunen, blijft het afwachten op echte verbeteringen. Ook ZZP-opdrachten worden nog steeds uitgezet op basis van detachering, wat dan weer leidt tot constructies met 0‑urencontracten die dan wél geaccepteerd worden. Gekke wereld.

Als IT-professional heb ik het nog relatief goed vergeleken met andere sectoren. Als ondernemer blijf ik zoeken naar effectieve manieren om mijn doelstellingen te realiseren: klanten bedienen met toegevoegde waarde, op een wijze die past bij mijn visie. Ik hoop op termijn weer optimaal te kunnen vertrouwen op de principes van een vrije markteconomie.

26 jaar zzp’er en nog steeds niet serieus genomen door de overheid


Ik ben zzp'er omdat ik volledig onafhankelijk wil zijn, omdat ik mijn kennis 100% wil inzetten, omdat ik meestal ergens terecht kom wanneer er problemen zijn, omdat er meestal geen mensen zijn te vinden met mijn kennis. En dan hebben ze het over een minimaal bedrag van 50 euro per uur. Alles daaronder zou ook schijnzelfstandigheid zijn.


Geen werk meer

Ik heb in die 26 jaar exact twee keer zonder opdracht gezeten, en dat was tijdens de 1e invoering van de wet DBA met minister Wiebes toen de VAR afgeschaft werd. En nu weer. Er komen nauwelijks tot geen opdrachten meer binnen, en alle zzp'ers in de ICT-branche zijn het haasje. Voor de zoveelste keer heb ik de Nationale Ombudsman aangeschreven en voor de zoveelste keer doen zij helemaal niets. Ik ben inmiddels 26 jaar zzp'er met erg veel plezier.


Hoezo meerdere opdrachtgevers?

Ik werk voor één opdrachtgever at a time en wel meerdere vaak per 2 à 3 jaar en dit al 26 jaar lang.

Ik word ingehuurd omdat de opdrachtgever zelf de kennis niet in huis heeft en er tijdelijk een expert nodig is.  Hoezo moet ik ineens als zzp'er voor vervanging kunnen zorgen. Het heet toch “Zelfstandige zonder personeel”

Het is aan de opdrachtgever om voor vervanging te zorgen. Als ik een ziek word, of onder auto kom is er geen vervanging. Grappig genoeg worden zzp'ers bijna nooit ziek omdat ze een groot verantwoordelijkheidsgevoel hebben en het een eerlijke ruil is: mijn inzet/kennis voor jouw geld.


Vrijheid

Doordat ik zzp'er ben, kan ik het mij veroorloven om 24 uur per week te werken, of zo nu en dan vrij te nemen of lekker op vakantie te gaan als ik even geen zin heb. Niemand die mij zegt wat ik wel of niet moet doen, binnen de grenzen gesteld door de opdrachtgever. Als ik een opdracht niet leuk vind of het loopt niet, dan stop ik er mee. Mijn verantwoordelijkheid. En dan gaat de overheid zich er ineens mee bemoeien dat we een verzekering verplicht moeten afsluiten. Zeg overheid: wie zorgt er nou voor een verkapt dienstverband? Daar weiger ik aan mee te werken.


Waarom zzp'er in de ICT?

Omdat je een zzp'er van formaat bent. Een consultant bijna. Iemand die ervoor kiest om enorm veel scholing, bijscholing, trainingen te volgen om specifieke kennis te vergaren. Ik ben zelf een TOPdesk specialist. Daarvan zijn er niet zoveel, tenzij je iemand incidenteel inhuurt à 185 euro per uur. En voor het werk dat ik doe zijn geen consultants te vinden.

Ik werk(te) gewoon 24-36 uur per week, deed naast de inrichting, optimalisatie, vernieuwingen processen, etc. ook het operationele deel, waarvoor ze geen enkele medewerker konden vinden. Ik deed niet mee aan vergaderingen, maar had wel regulier overleg met een opdrachtgever/manager. Je moet toch enigszins doen, wat de klant aangeeft wat zij willen. Het zou wat moois zijn als ik helemaal mijn eigen ding deed en geen regulier overleg met een manager of opdrachtgever mag hebben, omdat ik dan aan ‘schijnzelfstandigheid’ doe.


Het is godgeklaagd hoe zij zzp'ers behandelen. Ik ben zzp'er omdat ik volledig onafhankelijk wil zijn, omdat ik mijn kennis 100% wil inzetten, omdat ik meestal ergens terecht kom wanneer er problemen zijn, omdat er meestal geen mensen zijn te vinden met mijn kennis. En dan hebben ze het over een minimaal bedrag van 50 euro per uur. Alles daaronder zou ook schijnzelfstandigheid zijn. Toen ik begon – weliswaar 26 jaar geleden – moest ik wel opdrachten van 35 euro per uur aannemen omdat ik anders geen goodwill kon opbouwen. Omdat ik net begon en het nodig had om mijn zelfvertrouwen een boost te geven. Beter 35 euro per uur dan niets.


Startende zzp'er

Die kansen zijn er niet meer voor zzp'ers. Opdrachten blijven uit – niet omdat we onszelf niet op de een of andere manier kunnen indekken –er zijn mogelijkheden genoeg– maar omdat de opdrachtgevers bang zijn. Bang voor hoge boetes.

Op zoek naar financiële vrijheid: waarom ik overweeg Nederland te verlaten


Als zzp’er merk ik steeds meer dat ondernemen in Nederland bijna onmogelijk wordt door de veranderingen die op ons afkomen. Vooral op fiscaal gebied en rond mijn vermogen en pensioen voel ik de druk enorm toenemen.

De recente wijzigingen in Box 3 en de huurprijsmaximalisatie hebben een directe impact op mijn pensioenopbouw. Mijn pensioenpot wordt hierdoor flink uitgehold en dreigt zelfs negatief te worden. Daarom ben ik druk bezig mijn vastgoedportefeuille in Nederland af te bouwen en te verplaatsen naar het buitenland, waar de regels gunstiger zijn.


Ook de veranderingen rond de auto van de zaak zorgen voor een enorme financiële klap. De pseudo-eindheffing en de aanpassingen in de Youngtimer-regeling verhogen mijn belastbare inkomen kunstmatig: wat voorheen €15.000 bedroeg, loopt nu op naar bijna €66.000. Op een DGA-salaris van €60.000 betekent dit dat ik in de praktijk geen netto salaris overhoud, maar eigenlijk een negatief salaris. Zelfs het verkopen van mijn Youngtimer levert nu verlies op, omdat de marktprijzen zijn ingestort.

Daarnaast maken de regels rondom de Wet DBA/VBAR het steeds lastiger om langdurige, fulltime opdrachten te verkrijgen. Dit betekent dat ik bij onderhandelingen waarschijnlijk genoegen moet nemen met een lager uurtarief, wat mijn financiële situatie verder onder druk zet.


Hoe kan ik van een negatief salaris straks verplicht pensioen en AOV betalen, terwijl ik dat geld liever zelf wil beheren? Ik wil mijn financiële vangnet zelf opbouwen en niet afhankelijk zijn van banken, verzekeraars, pensioenfondsen of de overheid – dezelfde instituties die verantwoordelijk waren voor rommelhypotheken, financiële crises, woekerpolissen en andere financiële ellende.


Daarom oriënteer ik mij serieus op een verhuizing naar het buitenland. Niet omdat ik niet van Nederland houd, maar omdat ik mijn financiële vrijheid en toekomst veilig wil stellen.

Dubbel afgeroomd, enkel risico: de ondoorzichtige werkelijkheid van payrolling


Ik ben inmiddels enige tijd ingehuurd via een uitzendconstructie. Dat heb ik bewust gedaan: geld verdienen leek op dat moment belangrijker dan wachten op een opdracht op zzp-basis.

Na bijna een jaar zie ik echter dat er merkwaardige constructies ontstaan. Via een tussenpartij wordt een uurtarief afgesproken, waarna dit tarief wordt afgeroomd (of soms verhoogd) met de kosten van die tussenpersoon. Vervolgens komt er een payroller tussen, die opnieuw kosten inhoudt op datzelfde uurtarief. Per saldo zijn de zzp’ers hier dubbel de dupe van.

Ik wil daarom graag kunnen controleren of deze geldstromen correct verlopen en of ik daadwerkelijk krijg uitbetaald waar ik recht op heb. Dat blijkt echter vrijwel onmogelijk. Ik krijg geen inzicht in de facturatiestromen tussen de betrokken partijen, met als argument dat ik formeel geen contractpartij ben en daarom geen inzage mag krijgen. Dat wringt, zeker in het licht van de Wet DBA: ik moet toch kunnen vaststellen of de constructie klopt en of mijn beloning correct is?

De constructie is op hoofdlijnen duidelijk: het afgesproken tarief wordt verloond, minus kosten van de tussenpersoon en minus kosten van de payroller. Dit verschilt wezenlijk van een reguliere uitzendkracht, die akkoord gaat met een transparant bruto salaris op werknemersniveau. Hier gaat het om een bruto kostenconstructie waarin zowel werkgevers- als werknemerslasten zijn verwerkt, terwijl het uiteindelijke salaris voor mij niet goed te herleiden is.

Daarnaast worden allerlei secundaire arbeidsvoorwaarden opgelegd, zoals IKB, pensioen en een eindejaarsuitkering. Ik kan echter niet nagaan of ik per saldo meer of minder overhoud dan wanneer het volledige bedrag rechtstreeks en volledig zou worden verloond, met alleen eventueel expliciete kosten (zoals reis- of studiekosten) die bruto-netto worden verrekend. Uit mijn salarisstroken valt dit niet af te leiden: bij mij tellen deze niet op tot het bedrag dat de payroller factureert aan de tussenpersoon. De vraag blijft dus: blijft er ergens geld aan de strijkstok hangen? Dat is voor mij niet controleerbaar. En uit ervaring weet ik dat payrolling complex is en dat fouten snel worden gemaakt.

Verder vraag ik me af of je in deze constructie, als dure ‘uitzendkracht’ die feitelijk nog steeds als zzp’er wordt behandeld, niet het recht zou moeten hebben om zakelijke kosten (zoals een laptop of andere noodzakelijke middelen) te declareren en te verrekenen via de facturen van de payroller.

Door deze ondoorzichtigheid ontstaat er veel ruimte voor sjoemelen. Ik vrees dat die ruimte ook benut zal worden door partijen die hier nu voordeel in zien — met name payrollers.

"Zonder zzp'ers kan onze afdeling niet draaien"


De huidige onzekerheid rondom de inzet van zzp’ers raakt zowel zorginstellingen als de zelfstandigen zelf. In een gezamenlijke oproep bepleiten ziekenhuismanager Francisca Papma en psychiatrisch verpleegkundige René Dongelmans een oplossing die de continuïteit van de zorg waarborgt.

Papma heeft de zzp’ers keihard nodig, terwijl Dongelmans, ondanks een goed geregeld vangnet, vreest voor werkloosheid door de angst die bij opdrachtgevers heerst.


De opdrachtgever: flexibiliteit is onmogelijk

Francisca Papma, vestigingsmanager van een PAAZ-locatie in Sneek en teammanager in het Antonius Ziekenhuis, schetst een somber beeld van de mogelijkheden om de bezetting te regelen. Haar ziekenhuispsychiatrische afdeling is met slechts negen à tien bedden te klein om een eigen, robuuste flexpool te onderhouden. "Ik mag verpleegkundigen niet minder dagen inplannen dan dat ze een contract hebben, zodat ik ze voor de pieken en de zieken zou kunnen inzetten," legt Papma uit. Hierdoor leidt de ziekte van slechts een paar collega's al tot een groot bezettingsprobleem. De inzet van ervaren zzp'ers is essentieel om de complexe zorg draaiende te houden. Papma merkt op dat zij gekwalificeerde zzp'ers prefereert boven vaak 'net gediplomeerde HBO-V verpleegkundigen' van uitzendbureaus. Zonder deze inhuur kan zij de afdeling momenteel "eigenlijk niet draaiende houden".


De zelfstandige: zzp'er uit noodzaak en met vangnet

Tegenover de nood van de opdrachtgever staat het verhaal van René Dongelmans, die al 35 jaar psychiatrisch verpleegkundige is en acht jaar als zzp'er werkt. Zijn keuze voor het zzp-schap kwam voort uit frustratie over slecht werkgeverschap in loondienst. "Ik koos voor het zzp-schap om mijn vak te kunnen blijven uitoefenen," aldus Dongelmans. Hoewel de PvdA zich in het gesprek zorgen maakt over zzp'ers die hun sociale zekerheid niet geregeld hebben, benadrukt Dongelmans dat hij, net als veel andere bewuste zzp'ers, zijn pensioen en arbeidsongeschiktheid goed geregeld heeft. Hij bestrijdt ook het beeld dat zzp'ers aan cherry picking doen en alleen de leuke diensten pakken: "De impopulaire diensten blijven over en worden door zzp'ers opgepakt," aldus Dongelmans, wat volgens hem ook becijferd is.


Het gedeelde probleem: angst en onzekerheid

Ondanks de noodzaak bij Papma en de geregelde zaken bij Dongelmans, staat de inzet van zzp'ers onder druk door de onduidelijke wetgeving en de dreigende handhaving. Dongelmans merkt dat opdrachtgevers 'bang' zijn. Hij hoort dat zorgorganisaties opdrachten annuleren vanwege vermeende brieven van de Belastingdienst die aangeven dat zzp vanaf 2026 niet meer mag. Dit is volgens hem "onzin" en zaait angst onder valse voorwendselen, waardoor een "ondermijnd speelveld" ontstaat. Beide partijen zijn het eens over de oplossing: stop de handhaving zolang de regels over schijnzelfstandigheid onduidelijk zijn. Dongelmans pleit er tot slot voor om alle werkenden in Nederland toegang tot het sociale stelsel te geven, zodat zij ook solidair kunnen zijn en hun voorzieningen (inclusief pensioenen) collectief kunnen regelen, wat het probleem van onzekerheid in één keer zou oplossen.

Van zzp'er naar oproepkracht: gat in de begroting, weg bedrijf


Mijn eenmanszaak heet Avonturenbus Events & Verhuur. Met Events deed ik nog niet zoveel, omdat ik de Verhuur nog aan het opbouwen ben. 

Ik was na de Corona lockdown als zzp'er gestart in de kinderopvang (invaldiensten bij vakantie en ziekte) voor enkele uren per maand en als touringcarchauffeur (bij krapte in het rooster bij de opdrachtgever).

Dat ging heel goed en ik kreeg de mogelijkheid om de inboedel van een springkussen verhuurbedrijf over te nemen. Daar ben ik nu zo'n drie jaar mee aan de slag en ik investeer flink in deze zaak. Er zit groei in, maar ik kan daarmee momenteel dit onderdeel nog lang niet zelfstandig runnen. Daarvoor heb ik nog een tijd de omzet voor nodig als zzp'er.


Toen de Belastingdienst in december vorig jaar luidkeels aankondigde streng te gaan handhaven op schijnzelfstandigheid, hebben twee opdrachtgevers van mij aangekondigd te gaan stoppen met het inhuren van zzp'ers. Sinds januari van dit jaar werd ik letterlijk gedwongen om een inkomen in loondienst te aanvaarden.

De werkzaamheden van mijn twee voormalige opdrachtgevers voer ik nu uit als oproepkracht. Doordat dit financieel heel veel minder opbrengt, mis ik op mijn betaalrekening in het eerste half jaar van dit jaar al zo'n €8.500,- waarmee ik normaliter mijn rekeningen van betaalde.


De Belastingdienst trekt mijn eenmanszaak nu uit elkaar, kijkt niet naar de feitelijke omstandigheden en zet mij volledig klem. Mijn inkomsten uit eigen bedrijf en salaris zijn onvoldoende en ik kan mijn rekeningen niet meer betalen. Mijn hele bedrijf gaat naar de knoppen als ik niet mijn werkzaamheden weer als zzp'er kan oppakken.

Samenwonenden hoeven toch ook niet te trouwen?


Na een lange periode van arbeidsongeschiktheid werd ik goedgekeurd. Ik voelde mij  echter als een auto zonder motor en kon mij dus niet als gezond aanbieden aan een nieuwe werkgever. Een herkeuring leverde niet veel meer soelaas op. Voor een bepaald percentage werd ik afgekeurd. Daarmee gegarandeerde het UWV dat zij 5 jaar voor mij in zouden staan mocht ik toch uitvallen. Helaas gaf mij dat niet het gevoel dat ik weer gezond was. 


Ik heb uiteindelijk ongeveer 7 jaar, zonder uitkering, voor mijzelf moeten zorgen. Er kwam een advertentie langs voor een chauffeur/bezorger in deeltijd. Dit doe ik op zzp-basis met veel plezier, maar wel met mijn beperking. Gelukkig is daar de sfeer erg goed en lukt het mij om ongeveer 15 uur in de week te werken. Naar mijn mening ben ik dus door de overheid, UWV, zelfstandige gemaakt.

Ik heb begrepen dat als ik een 0-urencontract krijg, ik geen aanspraak kan maken op vergoeding als ik ziek wordt. Ook geen WIA dus.... Daarbij weet ik van mijzelf dat ik niet floreer in loondienst.

 
Kortom, waarom zou ik in loondienst werken als dit nu goed gaat? Ik heb trouwens nog nooit gehoord dat de overheid een samenwonend stel aanschreef met de vermelding dat zij zich als getrouwden gedroegen en derhalve vanaf dat moment in het huwelijk zouden moeten treden

Hoe overheid mij van werknemer naar zzp’er duwde – en terug- en kapot maakt


Sinds de versoepeling van het ontslagrecht in 2015 is mijn leven drastisch veranderd. Veel mensen, waaronder ikzelf, verloren hun baan, waardoor het aantal zzp’ers explosief groeide. Na diverse teleurstellingen in de commerciële sector liet ik mij omscholen tot Wmo-consulent. Op mijn 49e begon ik een onbetaald traineeship bij een gemeente en behaalde mijn eerste hbo-diploma. Ik kwam in dienst bij een detacheerder, maar werd al snel vervangen door nieuwe trainees en stond weer zonder werk.

In 2023 koos ik voor het zzp-schap. Dat ging aanvankelijk goed, maar in 2024 droogden de opdrachten op doordat gemeenten vooruitliepen op de handhaving van de Wet DBA. Ik zat maanden zonder inkomen, moest interen op mijn reserves en had moeite om belastingaanslagen te betalen. Een regeling met de Belastingdienst leverde geen duidelijkheid op.

In 2025 werd het nog moeilijker. Omdat ik voor mijn zzp-periode slechts 25 weken loondienst had gehad – één week te kort – weigerde het UWV mij een WW-uitkering. Ondanks eerdere geruststellingen kreeg ik uiteindelijk alleen de optie om bijstand aan te vragen, wat nauwelijks genoeg was om mijn huur te betalen.

Daarna ging ik weer in loondienst bij een detacheerder, maar onder slechte voorwaarden: lagere inschaling, geen parkeervergoeding en pas na maanden een opdracht. Intussen solliciteerde ik rechtstreeks bij gemeenten en per september 2025 kan ik daar eindelijk in vaste dienst starten. Ik hoop hier tot mijn pensioen te blijven, al blijft ontslagdreiging voor ambtenaren bestaan.


Deze jarenlange onzekerheid heeft mij lichamelijk en geestelijk gesloopt. De overheid zet zzp’ers neer als profiteurs, terwijl velen – zoals ik – door beleid juist in deze positie terechtkwamen. Gemeenten weigeren zelfstandigen, terwijl anderen moeiteloos bedrijven starten en profiteren. Er wordt met twee maten gemeten, en de eerlijke zelfstandige betaalt de prijs.


Onterecht buitengesloten van opdrachten


Ik heb sinds een half jaar een opdracht als zelfstandig adviseur. Deze opdracht voer ik uit als zzp’er, met volledige zelfstandigheid, op basis van een overeenkomst die voldoet aan de Wet DBA. Zowel inhoudelijk als qua samenwerking is er sprake van grote tevredenheid over mijn inzet.

Toch is mij onlangs medegedeeld dat mijn opdracht vroegtijdig wordt stopgezet, niet vanwege mijn prestaties of het projectverloop, maar puur vanwege mijn status als zelfstandige. Dit terwijl het project in 2026 gewoon doorgaat en mijn specialistische kennis en expertise heel hard nodig is. De reden: de organisatie heeft intern besloten om vanaf 2025 vrijwel geen zzp'ers meer toe te laten en opdrachten nagenoeg alleen nog via detachering in de markt te zetten. Ook verlengingen van bestaande zzp-contracten zijn per definitie slechts toegestaan tot uiterlijk 31 december 2025.

Ik vind dit onjuist en oneerlijk, omdat:
- Mijn opdracht voldoet aantoonbaar aan de criteria van zelfstandigheid onder de Wet DBA.
- Er geen individuele beoordeling plaatsvindt, maar zzp’ers collectief worden uitgesloten.
- De organisatie een verouderd afwegingskader hanteert dat geen recht doet aan actuele jurisprudentie.
- Deze beleidslijn in strijd is met een door de Tweede Kamer aangenomen motie waarin juist ruimte voor zelfstandig ondernemerschap binnen de publieke sector wordt gevraagd.
- De uitsluiting van zzp’ers leidt tot onnodige kosten, verlies van kennis en verstoring van continuïteit in projecten.

Als zelfstandig professional voel ik mij hierdoor onterecht buitengesloten van opdrachten binnen de rijksoverheid, terwijl ik juist zorgvuldig, zelfstandig én kosteneffectief bijdraag aan belangrijke publieke taken.

Kansen voor nieuwe opdrachten ongekend geslonken
 

Na 15 jaar in vast dienstverband werk ik sinds 2008 als zelfstandig (zzp) communicatie professional. Ik ken dus beide kanten, en geniet daar om extra en met volle teugen van het zzp-erschap. Los van de 'vastigheid', vastgeroeste collega's en niet managende managers. Genietend van de wisseling, reuring en prettige spanning die iedere nieuwe opdracht en organisatie weer met zich meebrengt. Ik wil en kan dit niet meer missen! En ben ervan overtuigd, dat -juist omdat ik bij vele organisaties een zzp-kijkje in de keuken neem en al die ervaringen ook weer meeneem naar volgende 'klussen'- mijn inzet en impact vergroot.

Ik onderhandel zelf over mijn tarief (wat ver boven het minimum is), over mijn werkzaamheden, tijden en locatie, ik spaar goed voor mijn pensioen (wat ik op MIJN tijd wil ingaan), en heb al die tijd een goede AOV. Ik heb mijn zaakjes op orde. En dat wil ik blijven doen, zolang het nodig is of ik het leuk vind. 

Bewaar het beleid en de controles voor degenen die het nodig hebben. Degenen die aan de onderkant van de arbeidsmarkt werken en mogelijk écht recht hebben op een vast dienstverband. Maar niet voor mij. Nu niet. Nooit niet. Ik ben een zelfstandige professional en wil dat blijven doen. En baal ervan dat mijn kansen voor nieuwe opdrachten nu ongekend zijn geslonken door het haperende beleid van de overheid.

DBA/VBAR OPLOSSING VOOR NIET BESTAAND PROBLEEM


"Ik ben zzp’er in de zorgsector. Het ging allemaal prima, tot de bangmakerij rond het handhaven op schijnzelfstandigheid begon. Mijn opdrachtgevers (verpleeghuizen) willen niet meer met zzp’ers werken en nu ben ik in ‘vaste dienst’ met een 4-uren contract (daarbij werk je minimaal 4 uur) voor een paar euro meer dan het minimumloon per uur. Ik hoor van veel collega’s n dezelfde positie dat ze financieel op weg zijn naar de afgrond. Ze kunnen hun huur of hypotheek niet meer betalen.

In zogeheten flexpools of bij uitzendbureaus waar veel ex-zzp’ers nu bij zitten, zijn de meeste diensten ook nog eens 5, 6 of 7 uur i.p.v. 8 uur. Ga daar maar eens een gezin van onderhouden voor 19 euro per uur. Dit is dus gewoon een enorme achteruitgang en een ‘oplossing’ voor een probleem in de zorg dat helemaal niet bestond.

Wij werden niet uitgebuit en hebben nooit om hulp van de overheid gevraagd. NU worden we uitgebuit ja. Dit hele gedoe lijkt een bezuiniging of een manier van de belastingdienst om meer geld binnen te harken omdat je in loondienst meer belasting en sociale premies betaalt. Het heeft niets te maken met bescherming tegen uitbuiting in deze sector, waar je altijd al in vaste dienst kon als je dat wilde."

BESTAANSZEKERHEID ZZP'ERS OM ZEEP


"Ik werk al 27 jaar als zzp'er en heb een bloeiende eigen praktijk met alles erop en eraan. Ik werf en werk, factureer en investeer en bouw elk jaar een stukje meer pensioen op (maar ik ben er nog niet). Ik ben en voel en gedraag me - ook als ik tijdelijk op locatie aan het werk ben - als een volbloed ondernemer. Beëindig mijn opdrachten na een redelijke termijn en zorg ervoor dat ik altijd meer opdrachten heb, of ijzers in het vuur.

Opdrachtgevers en zeker ook de intermediaire bureaus trekken nu -uit angst en onwetendheid- massaal hun handen af van de zzp'ers die hen al jaren uit de brand helpen (opdrachtgevers) of op basis waarvan zij hun business hebben opgebouwd (intermediairs). Zij laten ons geen andere keus dan in dienst te treden zodat zij hun business veilig kunnen stellen en laten hun zzp'ers in de kou staan. Mijn hele werkende bestaan is opgebouwd op basis van een zzp-bestaan. Ook de manier waarop ik aan een redelijk pensioen werk.

Nu ik tegen het eind van mijn loopbaan gedwongen wordt tot thuiszitten of in dienst gaan, loopt mijn pensioenplan compleet in het honderd. Ik voel mij op de eerste plaats door de overheid neergezet als een golddigger en vervolgens door de markt aan de kant gezet als een risicofactor. En we kunnen nergens terecht. Bestaanszekerheid zegt u? Die van de zzp'er wordt hier strak geregisseerd om zeep geholpen."

Een winkel heeft ook vaste klanten


"Ik werk in de beveiliging. De grootste drie opdrachtgevers hebben eind 2024 gezegd, dat ze per 1 januari niet meer met zzp'ers werken. Als je voor hen wilt werken, kan dat soms via andere middelgrote bedrijven, maar dan moet je je laten betalen op verloning.

Het voorbeeld van een schilder die wel zelfstandig zou zijn, snijdt geen hout. Ook die moet komen op de tijd dat de klant wil en de kleur aanbrengen die gevraagd wordt. Ook daar is een gezagsverhouding.
Ook werk ik in kleding van een opdrachtgever, maar zo staat dat weer in de wet wpbr en daar moeten we ons als beveiligers aan houden.

Bij mijn klussen vragen mijn opdrachtgevers mij veel terug. Ik noem dat klantenbinding. Ook daar wordt bij zzp'ers moeilijk over gedaan, als je bijna wekelijks bij een opdrachtgever een dag werkt. Maar de winkel op de hoek is ook blij met vaste klanten.

Ik heb 4 tot 6 opdrachtgevers per week, deels terugkerend, deels losse klussen. Laat ons vrij kunnen ondernemen met onze opdrachtgevers, we zijn blij met elkaar."

Zzp'ers moeten gaan staken


Ik werk al heel lang als ZZPer in de IT. Ik zoek nu sinds half januari een nieuwe klus, en er is heel weinig ZZP werk.
Er is sowieso weinig vraag. Soms wat payroll. Er zijn zelfs bedrijven die geen payroll willen, die willen dat je bij de detacheerder in vaste dienst komt. Echt absurd, al 2 keer meegemaakt.  En dit was elke keer voor een opdracht die echt als zzp'er had gekund.  De bedrijven zitten dit in een angstpsychose of zo. Erg ongezond.

Ik denk dat we als alle zzp'ers in het land (meer dan 1 miljoen) gewoon moeten gaan staken, totdat een van deze 2 dingen gebeurt:
1. ze duidelijke regels hebben, waarbij een ZZPer gewoon weer een verklaring krijgt dat ie mag ZZp-en, of niet.
2. de handhaving wordt opgeschort totdat er duidelijkheid is.

Punt 2 zal wel het eerst komen dan. Hierbij kunnen organisaties als de uwe en ZZP Nederland enz. een grote rol spelen.

 Stress en zorgen over mijn inkomsten


Als alleenstaande moeder van 2 kinderen, succesvol ondernemend in de zorg ruim 5 jaar, door mijn inzet voor de samenleving, laat mijn regering mij en mijn gezin in de steek. Over 3 weken sta ik zonder inkomen, zonder zicht op een eventuele nieuwe opdracht. Met al die stress en zorgen probeer ik hoop vol te houden. Werken vanuit mijn passie en niet vanuit een geconditioneerde verplichting. Toch kiest de overheid grofweg daarvoor en zet mijn toekomst en die van mijn kinderen gedwongen op het spel. Als enige kostverdiener in deze tijd mag ik dit ook voor mijn kiezen krijgen. Ik ben woest op het feit dat ik niet onafhankelijk mag zijn dat ik niet zelfstandig mag werken.

Personal Note


Naar mijn idee lopen veel ondernemers tegen dezelfde problemen aan met het inhuren van ZZP’ers, maar niemand lijkt ermee naar buiten te willen treden. Misschien is het verstandig om dat juist wel te doen, zodat de gevolgen veel breder duidelijk gemaakt kunnen worden. Nu er in de media meer aandacht voor komt, zie ik meer bedrijven aan de noodrem trekken. Je komt als ondernemer in een spagaat terecht. Er is werk genoeg, maar je hebt natuurlijk ook de (goede!) handjes nodig. Wat ga je dan doen? Continuïteit van je onderneming waarborgen of het risico nemen dat je kop eraf gaat bij een controle?


Ik weet dat er sinds 1 januari diverse ZZP’ers gedwongen zijn om een dienstverband aan te gaan. Ik denk dat de motivatie bij deze groep snel zal verdwijnen, met alle gevolgen van dien. De risico’s om door te gaan zijn simpelweg te groot. Bij handhaving, naheffingen en boetes zal dit zowel bij de opdrachtgever als opdrachtnemer bijna altijd leiden tot een faillissement. Dan maar afscheid nemen en opzoek naar nieuwe mensen? We hebben echt goede vaklieden nodig, die zijn al jaren zeer schaars, zijn al in dienst bij een werkgever en zijn daar loyaal aan. Of ze beginnen juist voor zichzelf en kiezen er bewust voor om hun eigen broek op te houden.


De (semi)overheid is in alle lagen van hun organisaties doordrenkt met schijnzelfstandigen, ze kunnen simpelweg niet meer zonder. Niet alleen in politiek Den Haag, maar bijvoorbeeld ook bij defensie, de brandweer en in gemeentes. Jarenlang heeft de overheid vrijwillig loonheffing betaald voor hun ZZP’ers. Recentelijk heeft de overheid nog bedacht om de eventuele boetes voor ZZP’ers die werken bij de dienst toeslagenaffaire te vergoeden. Inmiddels is men teruggefloten nu duidelijk is geworden dat de schimmige constructies die de overheid uitvoerde tegen alle regels in waren.


Ik kan me er enorm kwaad over maken dat er in 2025 nog steeds zo veel onduidelijkheid is over wat zogenaamd wettelijk zou kunnen en mogen. Het maakt mij niet uit wat volgens de wet mag of wat er in de politiek wordt gezegd. Het belangrijkste is: wat willen de zogenoemde schijnzelfstandige ZZP’ers zelf? Mij is het inmiddels duidelijk geworden dat het voor de overheid niet draait om bescherming van zelfstandigen. Zoals het er nu naar uitziet, zijn ze hard op weg om de volgende toeslagenaffaire te creëren: de ZZP-affaire.


Mentaal en fysiek heeft alles wat er met mijn bedrijf is gebeurd een flinke impact op mij gehad. Ik ben met niets begonnen en ik heb de afgelopen acht jaar hard gewerkt om een succesvol bedrijf op te bouwen. Ik heb er alles aan gedaan om de situatie op te lossen, maar het mocht niet baten. Ik kan dan ook alleen maar hopen dat de overheid de handhaving per direct stopzet om verdere schade aan andere ondernemingen en ZZP’ers te beperken. Het is onterecht wat mijn bedrijf is aangedaan. De overheid heeft samen met de Belastingdienst een goedlopend bedrijf doelbewust kapot gemaakt. Ik kan slechts hopen dat ik ooit volledig gecompenseerd wordt en dat de verantwoordelijken hun straf niet zullen ontlopen. Dat is wellicht wensdenken, maar als je je in dit onderwerp vastbijt dan kom je zoveel vuile was van de overheid tegen dat je weet dat dit niet ongestraft zou mogen blijven. Geloof mij: dit gun je niemand, zelfs je ergste vijand niet.

Bron:  Hugo-Jan Ruts op Linkedin


Terug in opbrengsten, voor niets NIWO-vergunning aangevraagd


Mijn opdrachtgevers willen mij niet meer hebben als zzp'er.
Ik mag geen zelfstandige meer zijn, maar moet gedwongen in loondienst. Ik ben 22 jaar zzp'er geweest; weg is nu de vrijheid. Die opdrachtgever waar ik nu in dienst ben, stond er niet om te springen om mij in dienst te nemen, maar er is geen keus. De meeste zzp'ers hebben, als het goed, is hun zaakjes op orde qua financiën; dat hebben wij thuis ook. Maar dit betekent: teruggang in opbrengsten, ongeveer 6000 euro bruto per jaar. Mijn werkgever kost het ook nog eens 9000 euro extra per jaar. Overuren maken wordt niet beloond; op elke 2 overuren hou je maar 1 over. 

Ik heb in september de NIWO-vergunning weer aangevraagd om transport voor derden te verrichten. Dit heeft mij 500 euro gekost en die kan ik nu gewoon weggooien. Dit allemaal bij elkaar doet verschrikkelijk veel pijn, het betekent alleen maar dat je bestolen wordt door de regering.

Dat dit allemaal kan, en dan zeggen: we leven in een vrij land.

De wet DBA zit me flink dwars.


Bijna geen van mijn mogelijke opdrachtgevers durft nog een ZZP’er in te huren en waar ze het wel durven, is de (prijs)concurrentie moordend. Steeds vaker krijg ik de vraag of ik op projectcontract of in midlance, detachering of loondienst zou willen werken. Liever niet. Maar hoewel mijn reserves het nog wel een tijd uithouden, wil ik graag aan het werk. Als zelfstandig professional en dat lijkt vrijwel onmogelijk.

De impact van de wet DBA is ook persoonlijk 


Jarenlang werkte ik als zzp’er met passie en plezier. Maar de afgelopen tijd merkte ik dat de onzekerheid rondom de wet DBA en de handhaving ervan me steeds vaker in lastige situaties bracht. Discussies over dit onderwerp probeer ik te vermijden, want de reacties zijn voorspelbaar:

“Er zijn toch te veel zzp’ers”

“Ze zitten gewoon in loondienst”

“Ze willen alleen maar voor een pretroostertje werken”

Ik ben klaar met de discussies. Klaar met zzp’er. En mijn vertrouwen in de politiek? Dat heeft een flinke deuk opgelopen.


Waarom ik stopte

Wat er nu met zzp’ers gebeurt, is helaas geen verrassing. Regelgeving wordt vaak onzorgvuldig opgesteld en treft burgers steeds harder. Dat is niet alleen mijn gevoel. Er is zelfs een speciale commissie die waarschuwt voor burgers die door regelgeving in de knel komen. Zzp’ers zijn ook gewoon burgers, en ik vrees dat velen van ons het de komende jaren nog moeilijker krijgen. Ik heb besloten mijn eigen weg te kiezen, maar ik weet dat veel anderen nog in onzekerheid verkeren. Wat de toekomst brengt? Ik verwacht er niet veel goeds van, zeker niet als het om dit dossier gaat.

Dupe van de regelgeving


Ik ben sinds 2018 actief in de IT-sector. Sinds december 2024 ben ik zonder opdracht, gelukkig had ik een buffer opgebouwd. Toch kan dat niet lang volgehouden worden. Ik word nu gedwongen om in loondienst te gaan.


Er zijn bijna geen zzp-opdrachten meer, en de opdrachten die er wel zijn, daar wordt massaal op gereageerd. De bemiddelingsbureaus proberen hier nu maximaal van te profiteren. Als je erdoorheen komt, proberen ze vaak hoge marges in te brengen. De tarieven staan enorm onder druk.


Daarnaast heb ik een leasecontract lopen en betaal ik altijd mijn inkomstenbelasting met het inkomen uit mijn zzp-werk. Mijn hypotheek loopt door, en ik weet niet meer waar ik me zorgen over moet maken.


Tot nu toe heb ik altijd mijn belastingen op tijd betaald. Omdat ik een BV heb, betaal ik ook loonheffingen. Daarnaast ben ik bij het UWV verzekerd voor ziekte en WIA. Naar mijn mening ben ik nooit een schijnzelfstandige geweest, maar toch ben ik de dupe van de regelgeving.

'Schijnzelfstandig' onterecht; oudere zzp'er in problemen


Ik heb in 14 jaar best wat ‘vervangingsopdrachten’ gedaan; ook wel ‘stoel warmhouden’. Nooit met de bedoeling om langdurig een reguliere functie te vervullen, maar vervanging wegens ziekte, acute (sleutel-)vacature e.d.
Dat soort opdrachten wordt nu al gauw gezien als schijndienstverband: heel onterecht, want er is niemand die zijn (vaste) baan opgeeft om in zo’n gat te springen.
Als 64-jarige zzp’er kan ik prima leven. Maar als ik me zou moeten aanbieden als werknemer-in-loondienst, dan maak door mijn leeftijd geen schijn van kans.
Kortom: ouderen worden des te harder geraakt door deze wet DBA. Inleners durven haast geen zzp’ers meer aan te nemen; de opdrachten drogen op en ik heb als 64-jarige geen reële kans op een loondienstverband.
De overheid duwt oudere zzp’ers daarmee in financiële problemen!

Klaar mee


Er mag wel iets gebeuren aan schijnzelfstandigheid en ik ben deze mening toegedaan door wat we allemaal kunnen zien. Maar als een b.v.-houder met investeringen en veranderkundige binnen organisaties ben ik alles behalve dat wat ze aan willen pakken/op willen lossen. Ik heb vraaguitval en zet mijn loon straks op NUL. Dus geen loonbelasting meer voor de overheid. Ik staak, niet omdat het kan want heb ook een gezin te onderhouden, maar omdat het moet. Een stel (spreekwoordelijke) kleuters hebben het handhavingsmodel bedacht waar geen enkel kader in zit. Done with it!

Dank voor inzet, Comité Zzp


Via deze weg wil ik jullie bedanken voor de petitie en de algehele inzet. Dank dat jullie voor ons opkomen! En als ik jullie kan steunen doe ik dat graag.

DBA leidt tot uitsluiting


Wat mij opvalt is dat de grote gemeenten (ik heb voorbeelden van Amsterdam en Den Haag) nu geen zzp’ers meer inhuren, wel dezelfde opdracht uitzetten bij detacheringspartijen die géén zzp’ers mogen inzetten, alleen medewerkers in loondienst. Dit lijkt op uitsluiting en niet op hun zelf geprezen Diversiteit, Gelijkwaardigheid en Inclusie(f) beleid.

Daarnaast geven ze nu nog meer belastinggeld uit voor de uitvoering van dezelfde taak doordat er een tussenpartij tussen zit, die alle risico’s in geld omzet….

Duidelijke en werkbare oplossingen zijn  nodig


Goed dat Comité ZZP de stem van zzp’ers laat horen en dat de politiek de impact van de wet DBA eindelijk erkent. Maar erkenning alleen is niet genoeg—er moeten nu echt duidelijke en werkbare oplossingen komen.

Als zelfstandigen willen we niet steeds in onzekerheid zitten over wet- en regelgeving die ons belemmert in plaats van ondersteunt. We dragen fors bij aan de economie, betalen belasting en nemen zelf verantwoordelijkheid voor onze toekomst. Wat we nodig hebben, is een beleid dat ondernemerschap faciliteert in plaats van criminaliseert.

De focus zou moeten liggen op het stimuleren van eerlijke tarieven, betere verzekeringsmogelijkheden en een fiscale benadering die zelfstandigheid niet bestraft. In plaats van de handhaving van de wet DBA op te voeren, zouden we moeten kijken naar modellen uit het buitenland waarin zelfstandigen wél worden ondersteund zonder hun autonomie te verliezen.

De politiek heeft de kans om te laten zien dat ze de zzp’er serieus neemt. Het is tijd voor daden, niet alleen woorden. #ZZP #DBA #Ondernemerschap #Vrijheid

Van interim professional naar 'schijnzelfstandige'


Na al die jaren keihard werken, gewoon belasting betalen en mijn eigen pensioen regelen, vertelt de politiek mij dat ik geen zelfstandige was, geen interimmer, zoals ik het zelf zag, maar een 'schijnzelfstandige'. Eerlijk gezegd haat ik die term. Het klinkt alsof ik iets illegaals doe, alsof ik een profiteur ben. Maar los daarvan, welk probleem zijn we met deze handhaving nu eigenlijk aan het oplossen? Een organisatie zit met een acuut personeelsprobleem. En iemand zit thuis op de bank en springt per direct in. Zzp'ers zijn uiterst flexibele mensen die geen inwerkperiode nodig hebben. Ze draaien meteen mee en zijn daarmee de smeerolie in de motor van de economie. Ze zorgen ervoor dat alles blijft doorgaan, als ergens een mechanisme begint te piepen.


 Tot op heden heeft nog geen enkele politicus mij kunnen uitleggen, hoe dit er in de praktijk voortaan uit zou moeten zien. Dus een organisatie krijgt uitval door ziekte en belt een interim-bureau. Zij gaan op zoek naar een zzp'er die deze klus gedetacheerd voor hen wil doen. Die treedt dan in dienst voor bv. 3 maanden, misschien nog met een korte verlenging, maar daarna houdt het op. Geen recht op WW, daarvoor zijn de periodes te kort. Dus ben je daarna weer zzp'er, met alle ondernemersrisico's van dien, dus geen inkomen. Samengevat: alle nadelen van een vast dienstverband (met een lager inkomen dan iemand die dezelfde functie in vaste dienst vervult, want het interim-bureau moet eraan verdienen), plús alle nadelen van het zzp'er zijn: zelf verzekeringen afsluiten, geen inkomenszekerheid. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?? 


 Natuurlijk, waar misstanden zijn, moet je ze aanpakken. Te lage uurtarieven, constructies die niet werken. Maar wat we nu doen, is het kind met het badwater weggooien. De smeerolie uit de economie halen. Zoals ik zijn er velen. En ik verzeker je: zij gaan, net als ik, niet in dienst bij een interim-bureau. Met als gevolg dat gaten in organisaties door bv. ziekte niet (meteen) kunnen ingevuld. En er daardoor weer meer druk komt op de andere werknemers. Hetzelfde geldt bv. voor tijdelijke projecten die niet meer van de grond komen, omdat vast personeel er geen tijd voor heeft. En opdrachtgevers inmiddels angstig zijn voor het inhuren van zzp'ers om het project te runnen.

Geen DBA omdat...


..omdat wij bekwaam zijn om zelf te bepalen welke dienst vorm wij aannemen en wat goed is voor onze situatie. Ondernemerschap bied ruimte om onszelf te ontwikkelen. De zorg, kinderopvang en onderwijs is waar vele van ons hun passie in delen.
Vele worden de branche uitgejaagd omdat ze nu moeten kiezen tussen ondernemen en hun kennis delen.
Juist de overheid die er moet zijn voor ons en voor de hulpbehoevende laten nu iedereen los en bewegen in eigen belang.

DBA beschermt niet, maar zorgt juist voor problemen


De Wet DBA, bedoeld om ons te beschermen, veroorzaakt juist grote problemen. Opdrachtgevers zijn terughoudend om ons in te huren uit angst voor risico’s, terwijl er werk in overvloed is. Als IT-specialist merk ik dat opdrachten bijna alleen nog via loondienst beschikbaar zijn. Het is tijd dat we samen een statement maken. Is het een idee om te demonstreren tegen deze wet en een duidelijk signaal af te geven dat er verandering nodig is?

Zzp'ers willen vrijheid


Veel ZZP'ers in de zorg geven aan zelfstandig te zijn geworden i.v.m. vakantie-indelingen. Deze moeten doorgaans 8 maanden vooruit ingediend worden! Het salaris van een medewerker in loondienst niet veel verschilt van een ZZP'er. Zij zijn nodig om hun flexibiliteit en omdat er te veel medewerkers wegbezuinigd zijn op de werkvloer. 

We zijn helemaal gek geworden


Ruim 10 jaar werk ik als zelfstandig interim professional. Veelal begeleid ik cultuur en organisatie veranderingen bij organisaties, in opdrachten die 1 tot 2 jaar duren.

Dit tot grote tevredenheid van opdrachtgevers. Zij waarderen de onafhankelijke externe kijk op hun organisatie.

Over het algemeen lukte het goed om geschikte opdrachten te vinden. Tot het najaar van 2024. Vanaf dat moment steeds disclaimers "niet geschikt voor ZZP" (waardeloze nietszeggende term overigens!). Ook het aantal opdrachten is fors afgenomen. Vrijwel alleen nog in overheidsinstellingen zie ik nog opdrachten voorbijkomen. Hebben zij andere informatie en rechtspositie of zijn de private ondernemingen bang en gaan zij uit van verkeerde informatie? Ik denk dat alles een beetje waar is. Effect: opdrachtgevers en professionals zitten met de handen in het haar. 

Financieel ook geen beste ontwikkeling. Opdrachtgevers kunnen hun business minder goed laten ontwikkelen en professionals missen inkomen. Geen BTW en geen inkomstenbelasting, zodat ik mij afvraag wat de belastingdienst hiervan gaat merken.

Let op: ik ben ondernemer met een eigen website, leveringsvoorwaarden, arbeidsongeschiktheidsverzekering, aansprakelijkheidsverzekering, stuur nota's inclusief BTW en kan geen enkele aanspraak doen op sociale voorzieningen bij werkloosheid en arbeidsongeschiktheid. Sterker nog, ik reserveer daarvoor geld waarover ik in Box3 nóg een keer belasting moet betalen. We zijn in Nederland helemaal gek geworden.

Zzp'ers onmisbaar in de zorg, ook in de nachtdienst


Het is aan de bedrijven zelf om uit te zoeken met wie zij in zee gaan. Nu, in recente berichtgeving, worden zzp’ers in de zorg in een slecht daglicht gezet en dat is onterecht. Zzp'ers zijn onmisbaar als flexibele kracht. Bij ziekte van vast personeel worden vaak zzp’ers gevraagd, omdat dat teams overbelast zijn. Er zijn afdelingen die in de nacht bijna alleen maar draaien op zzp’ers. Doordat steeds meer zorgbedrijven met wensenroosters werken, vallen er vaak gaten in de weekenden, nachten en feestdagen. Die worden dan opgevuld door zzper’s. Scheer zzper’s in de zorg niet over een kam. De schuld ligt niet bij de zzp’er.

Nooit meer in loondienst


Ik hou van m’n werk in de zorg en als zzp'er heb ik er weer voldoening in gevonden. Nu, na een paar jaren zzp'er te zijn, heb ik eindelijk iets achter de hand om mijzelf te voorzien als er iets kapot gaat in huis.  Wilde dit jaar geld besteden aan mijn AOV maar door de onzekere tijden moet ik dat nu uitstellen, want de opdrachten komen niet meer binnen. Ik laat me niet uit het veld slaan en zoek verder hoe ik nog met tevredenheid mijn werk kan doen. Terug in loondienst: nooit, moet er niet aan denken. Dan stop ik er liever mee.


Onrechtvaardig om ieder zzp'er nu als schijnzelfstandige te zien. Ook zorginstellingen zijn zeer fout, al jaren zie ik ze als zorgfabrieken die niet op de kwaliteit van de zorg letten. Als er maar een poppetje staat die het werk uitvoert, met totaal onverantwoorde en schadelijke gevolgen van dien.

Ik ben er helemaal mee eens dat er teveel zzp'ers zijn in de ouderenzorg die niet aan de gestelde eisen voldoen van de belastingdienst. Als ik ze tegenkwam en praatte over de gestelde eisen, dan weten ze niet eens waar ik het over had. Deze zzp'ers zijn geen echte ondernemers en gaan voor het geld . 

Maar nu zitten de echte ondernemers zonder werk.

Zzp-docenten zijn essentieel


Met mijn eenmanszaakje huur ik uitsluitend zzp'ers in om sport-, dans- en muzieklessen te geven aan kinderen. Hun ouders zijn mijn klanten. Zzp-docenten zijn uiteraard essentieel voor de bedrijfsvoering.

Het is nooit zeker hoelang een lessenreeks kan doorgaan, want dat is onder meer afhankelijk van of de kinderen willen doorgaan. Mijn bedrijfje kan daarom een docent niet garanderen dat het werk door kan gaan op den duur. Het is werk van ongeveer anderhalf uur op een vaste middag. Ik pas het lesaanbod aan aan de beschikbaarheid van docenten en de vraag. De docent bepaalt de inhoud van de les binnen de omschrijving van het vak. Als een docent ziek zou worden en mijn bedrijfje zou loon moeten doorbetalen, dan is het snel failliet want mijn klanten betalen alleen als er les wordt gegeven en twee docenten betalen voor een lessenreeks kan niet uit.


Ik heb geen idee welke van bovengenoemde en andere criteria van de DBA hoe zwaar wegen om te kunnen beoordelen of ik 'schijnzelfstandigen' laat werken. Als dat ergens duidelijk wordt uitgelegd dan hoor ik het graag en anders vraag ik me af waarom mogen die criteria voor de handhaving zo vaag zijn? Het zou jammer zijn als ik moet stoppen want dan verliezen honderden kinderen hun leuke en voor hun ontwikkeling belangrijke sport- en kunstlessen, mijn docenten hun parttime werk en ik mijn zware maar creatieve fulltime werk.

Lagere bezetting huisartsenposten


Ik hoorde dit weekend van een collega dat het ook op de HAP een probleem gaat geven met waarnemers die als zzp’er werken. Er wordt nog over gesproken is me verteld, maar als die er minder komen, betekent het dat ik meer diensten moet doen. Ik word net als andere huisartsen dus mogelijk ook 'getroffen' door de DBA.

Detachering nadelig voor zzp'er


Het volgende is mij recentelijk overkomen. Als gevolg van de aankondiging om de Wet DBA te gaan handhaven worden opdrachtgevers zenuwachtig. Dit leidt ertoe dat men geen zzp-ers meer wil inhuren voor 'ziek en piek', maar nog slechts tot zogenaamde detacheringsconstructies over wil gaan. Dat werkt sterk in het nadeel van de zzp-er. De tarieven voor de flexibele medewerker (de voormalige zzp-er) worden uiteraard nog steeds in rekening gebracht, maar de inmiddels voormalige zzp-er ziet hier nagenoeg niets van terug. Deze wordt namelijk betaald voor het salaris dat zij of hij zou ontvangen wanneer hij als personeelslid in dienst zou zijn van de organisatie waar de detachering plaatsvindt. De detacheringsbureaus pakken vervolgens de volledige winstmarge. Of de lengte van je arbeidscontract ook samenhangt met de lengte van de detachering is mij niet bekend, want ik heb het aanbod dus afgewezen. Het was simpelweg niet interessant genoeg en zou mij 20 jaar terug in de tijd werpen. Maar goed, wel een opdracht misgelopen.

Geen opdrachten meer in de zorg


Sinds het nieuws dat er strenger gehandhaafd gaat worden op de wet DBA vanaf een januari 2025, is er flink paniek gezaaid. Ik werk in de zorgbranche als verpleegkundige zzp’er, sinds oktober zijn er voor mij bijna geen opdrachten meer en per 1 januari 2025 stopt mijn laatste opdracht ook.

Als je op dit moment een modelovereenkomst aangeboden krijgt, staat er in dat de zzp’er verantwoordelijk is voor de boete van de DBA-wet. Ook gaan instellingen een uurtarief aanbieden wat te laag is voor mijn functie.

Detacheerder verplaatst risico van boete


Ik werk al 2 jaar via een detacheerder. Deze wil met mij door in het nieuwe jaar en biedt een nieuwe detachering van 5 mnd. Het detacheringsbureau heeft een contract opgemaakt waarin staat dat ik als zzp-er verantwoordelijk ben voor alle boetes, ook van de organisatie waar ik voor werk.

Besproken met detacheringsbureau, dat dit onrealistisch is. Maar die geeft aan dat dit is wat het is, en zij gaan het contract niet aanpassen. Als ik dit dus niet teken, ben ik mijn grootste opdrachtgever kwijt.

Ik wil niet tekenen maar begin nu wel te twijfelen, ik ben al tot maart ingeroosterd en heb verder mijn eigen zaken op orde.

Weinig vertrouwen in de toekomst van mijn bedrijf


Al ruim 16 jaar regel ik het allemaal goed voor mijn onderneming: pensioen, broodfonds, netjes alle belasting afdragen, geen schulden. Afgelopen jaar merk ik al veel onzekerheid en angst bij opdrachtgevers. En nu hebben de twee belangrijkste opdrachtgevers aangegeven mij niet meer in te kunnen huren. Alleen in vaste dienst of via een broker kan ik met ze verder. Dus ook voor een dienstverband van 4 maanden voor 16 uur per week. Leuk voor je pensioen, zeggen ze er dan nog bij. Hoezo levert dat iets op, allemaal van die kleine plukjes. Een hoop papierwerk vooral. Ik heb weinig vertrouwen in de toekomst van mijn bedrijf op deze manier.

Kleine ondernemers in de problemen


Voor mij heeft het nu grote gevolgen ondanks dat ik een kleine ondernemer ben met personeel. Iedereen is in paniek en doet domme dingen. Ondertussen trek ik het financieel bijna niet meer en moet ik echt snel actie ondernemen. Als ondernemer heb ik alle lasten en nergens recht op. (...)
Ik wil groeien, maar kan niet iedereen in vaste dienst nemen. En dan alle organisaties die nu alles van buitenaf (=inhuur) eruit gooien of tegenhouden. Ik heb dit ook in een bijeenkomst van VWS aangegeven, maar ja, die overzien denk ik de gevolgen niet.

Nare ontwikkeling



Heel nare ontwikkeling, bevoogdend, betuttelend, beknellend. Natuurlijk heb ik getekend en ook gedeeld. Dank voor jullie intiatief!

BTW terug


Ik heb vaak voor de overheid gewerkt. Die overheid speelt ineens de geboren onschuld door geen zzp'ers meer in te huren vanwege de handhaving. Maw, men geeft toe dat ze vanaf 2016 (start wet dba) in overtreding zijn geweest, door schijnzelfstandigheid te hebben gefaciliteerd.

Ik zie mijn uur vergoeding nu als netto loon, vraag al mijn btw terug en eis dat de overheid voor mij vanaf 2016 pensioen afdraagt. Het is het een of het ander. De brieven zijn de deur uit.

Geen schijn zzp'er

Vanaf het begin heb ik last gehad van de regels omtrent het zzp- schap.

De toenmalige controleur op dit gebied, het GAK (gemeenschappelijk administratie kantoor) is zelfs bij mij thuis geweest en vroeg onder andere hoeveel opdrachtgevers ik had.

In die tijd moest je er 3 hebben, en die had ik ook. Ik werd goedgekeurd.
Omstreeks 2008 vond mijn belastinginspecteur dat ik een, wat het nu heet, een schijnzelfstandige was. Ik heb een fiscaal jurist voor 600 euro een brief laten schrijven naar mijn belastinginspecteur. De belastinginspecteur zag af van verdere acties.

Ondernemerschap niet erkend


Na jaren stimuleren (via bijvoorbeeld UWV) van het zzp’erschap, werkt de polder nu al zo’n tien jaar effectief aan een negatieve framing. Mijn ondernemerschap wordt niet erkend.

Minder opdrachten voor zzp'ers


Namens een groep van ruim 480 zzp-ers actief in het sociaal domein, bij gemeenten, merken wij dat opdrachtgevers opdrachten minder willen/durven te laten uitvoeren door zzp-ers. Tevens zien wij dat bureaus misbruik maken van de gecreëerde angst ten gevolge van de handhaving en mogelijke boetes. Vaak worden opdrachten niet verlengd dan wel wordt er geeist de opdracht verder voort te zetten in loondienst. Dit zijn enkele praktijk voorbeelden. 

Ik wil niets liever dan zelfstandig zijn


Omdat mijn hypotheek verstrekt is naar aanleiding van mijn inkomsten uit mijn onderneming als zzp’er

Omdat mijn bedrijfs lease (elektrische!!) auto nog jaren doorloopt. Omdat mijn hele gezin hier van leeft

En omdat ik niets liever wil dan zelfstandig zijn.. al 13 jaar lang!!

Enige optie om vrij te zijn van de Wajong


Ben nierpatient en toegelaten tot de wajong. Helaas kunnen/willen of mogen ze niks voor mij betekenen.

Alle wegen bewandeld!! Studie aangevraagd - afgewezen zonder reden. Opdrachtgevers aangebracht - niks mee gedaan. Vele malen op gesprek geweest, wat nergens over gaat mijns inziens.

Geen toekomstperspectief terwijl ik een gezin heb. Mijn ervaring in de schoonmaak bood mij de kans om mijzelf als zzp-er te verhuren aan deze branche. Dit is de enige optie om vrij te zijn van de wajong.

Deze keuze maakt mij tot op de dag gelukkig en laat tegelijkertijd ook zien, waarom de wajong bestaat en faalt.

Van ene op ene op andere dag mijn werk kwijt


Dank voor dit initiatief. Ik ben hier juist sinds deze week intensief mee bezig. 
Mijn opdrachtgever, een grote reisorganisatie, heeft plompverloren aangekondigd per 1 januari 2025 helemaal te stoppen te werken met ZZP'ers.  Donderslag bij heldere hemel voor mij en mijn collega's die vrezen er drastisch in inkomen op achteruit te gaan. Ik ben diep in de wet gedoken en ben het met jullie eens dat deze vaag en onduidelijk is. Voor mijn vakgebied, reisbegeleider, lijkt hij totaal de verkeerde uitwerking te hebben. 
Ik mis maatwerk. Ook ik heb zeer bewust gekozen voor een leven als zelfstandige en kan me al 35 jaar prima redden op diverse vakgebieden. Ik wil niet in een hok en zelf mijn keuzes maken. 

Onterecht benadeeld door belastingdienst

Door het ontbreken van duidelijke criteria voor wat schijnzelfstandigheid is, worden veel zzp-ers ten onrechte door de Belastingdienst benadeeld, omdat nu veel opdrachtgevers geen ingehuurde zelfstandigen meer durven inhuren. Er zijn maar 3 echte criteria: 

 1) een ingehuurde zzp was eerder in loondienst bij dezelfde werk-/opdrachtgever vooruitlopend op de inhuurperiode; 

 2) Het tarief van de zzp is minder dan een factor (bijv. 1,5 x) van het bruto uurloon van vergelijkbare medewerkers in loondienst, waardoor de opdrachtgever niet extra betaald voor de geboden flexibiliteit en kwaliteiten van de zzp-er 

 3) De zzp heeft geen contract met beperkte looptijd of wordt langer ingehuurd dan de periode dat een werkgever wettelijk verplicht zou zijn om een medewerker in loondienst een dienstverband voor onbepaalde tijd te moeten aanbieden. Alle andere vage criteria die nu worden gehanteerd, zoals wijze van aansturing, aantal opdrachtgevers, bepalingen in de overeenkomst e.d. zijn niet steekhoudend.

Onduidelijkheid bij opdrachtgevers


Wat een onduidelijke verhalen vertellen opdrachtgevers. De een zegt dat bemiddelingsbureaus te duur zijn, een ander zegt dat er te veel zzp'ers zonder diploma zijn. (...) Weer een ander zegt dat ze uitzendkrachten en gedetacheerden gaan inhuren, maar die zijn veel duurder. Anderen bieden opleidingen aan of een contract met een clausule dat de boete voor rekening van de zzp'er komt. Niemand weet hoe het zit. En zo te zien zijn de zzp'ers in de zorg niet ingegaan op het massale aanbod in een flexpool te gaan werken in vaste dienst. Ziekteverzuimcijfers zijn enorm hoog en de keurmerken staan opeens in de koelkast. Wat is dit!!

Opdrachten drogen op

De regeling heeft ons huishouden flink geraakt. Ook andere collega’s zien de opdrachten per direct droog lopen. Het is een enorme slag voor de zzp’ers die al bijvoorbeeld 15 jaar zo werken en toentertijd door het UWV het zzp-schap zijn ingepraat. 
Wij kennen iemand die eerst het slachtoffer is geweest van de toeslagenaffaire. Vervolgens heeft zij nu geen verlenging van haar contract gekregen. Dat is erg heftig.

Zzp'er als paria van de samenleving


Toen ik van de week las dat ZZP-ers de nieuwe 'paria's van de samenleving' zouden zijn.. Brak er echt iets in mij. Ik heb enkele maanden geleden ervoor gekozen voor het ZZP-veld te kiezen en wel als interim professional. Dit maakt mij WEL gelukkig i.p.v. als een slaaf in loondienst zitten voor een laag loon. De financiële problemen waar ik voor deze tijd in terecht ben gekomen, hebben mij écht genekt en doodongelukkig gemaakt. Door mijzelf te verhuren als interim professional krijg ik de mogelijkheid een heel aantal achterstanden en schulden weg te werken waarna ik EINDELIJK een buffer kan gaan opbouwen en ook ooit eens op vakantie zou kunnen gaan. Ik moet álles alleen doen en ben niet afhankelijk en kan niet leunen op een partner met een inkomen. 
Het feit dat deze overheid zo walgelijk bezig is, breekt mij echt compleet op en het idee alleen al, dat ik over enkele maanden weer als slaaf in loondienst zal moeten gaan en weer geen kans heb om mijzelf uit de financiële shit te trekken?