Het uitzendbureau is geen alternatief voor zzp

duda-wsm • 11 december 2024

Het uitzendbureau is geen alternatief voor zzp

De archaïsche werkopvattingen van de polder maken dat er nu een wet bestaat die bepaalt dat je óf in loondienst bent (eventueel als uitzendkracht) óf een bedrijf hebt met personeel. Dit ongeacht je werkzaamheden en vergoeding. Andere vormen van professionele deelname aan de markt zijn complex geworden doordat zzp-erschap in veel gevallen niet meer is toegestaan.

‘Schijnzzp’er’ is een nieuwe, lelijke term voor het aanbieden van een keurige dienst
die vóór de invoering van de wet DBA niet alleen was toegestaan, maar zelfs van overheidswege werd gestimuleerd via UWV (ga toch zzp-en, in loondienst lukt je niet meer) en fiscale regelingen als de startersaftrek. Daarbij wordt professionele en ondernemerszelfstandigheid door hashtag

#DBA nogal ingeperkt.

Honderdduizenden zzp'ers hebben interimwerk als (deel van hun) verdienmodel. Zij zijn een onmisbare schil in de arbeidsmarkt.
Hoezo, tijdelijk werk kan toch worden gedaan door uitzendkrachten?
Nee. Want:

Interimwerk is grillig; je hebt een kleine snipper werk hier, een wat grotere
snipper werk daar, er vallen gaten tussen opdrachten, je werkt in diverse
branches…. Daar kan het UWV, als streng gereglementeerd en traag opvangnet, niks mee. Dat kan je alleen opvangen als zzp'er vanuit een buffer.
Het UWV kort de uitkeringsgerechtigde die een maand een kleine klus heeft gehad permanent, ook voor de maanden erna.
Uitzendwerk betaalt minder dan het zzp-erschap, je flexibiliteit en zelfstandigheid nemen hoe dan ook af.
Interimwerk via detacheerders betaalt ook slechter; het strijkstok-principe. Als
werkende krijg je minder, er gaat geld naar een tussenpersoon.
Zoals gezegd levert dit niet snel WW-recht op, te meer daar een freelancer niet aaneengesloten werkt. Freelancen betekent: gaten in je werktijd. (En enorme hausses, dat ook). Er ontstaat dus meer onzekerheid bij afhankelijkheid van uitzendwerk. (NB: 80% van de zzp-ers heeft hiervoor een prima buffer).

Kortom: het schrappen van honderdduizenden zzp-kansen benadeelt ondernemende professionals en de economie op een niet te overziene manier.

Het aan de DBA onderliggende verlangen naar de ontvangst van een grotere stroom WW-premies had beter en eenvoudiger kunnen worden opgevangen door een deel van de inkomensbelasting (37,5 tot 49,5%) die zzp'ers over hun inkomsten betalen, hiervoor te reserveren.

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Geef zelfstandig ondernemerschap een eigen plek in de wet

door secretaris • 28 oktober 2026

Nederland telt ruim een miljoen zelfstandigen zonder personeel. Veel van hen kiezen bewust voor ondernemerschap. Ze investeren, nemen risico’s, zoeken klanten en dragen verantwoordelijkheid voor hun eigen inkomen en toekomst. Het Burgerlijk Wetboek regelt verschillende overeenkomsten waaronder zij werken. Toch ontbreekt een algemene wettelijke omschrijving van zelfstandig ondernemerschap. Dat roept een vraag op: verdient zelfstandig ondernemerschap, naast de arbeidsovereenkomst, een duidelijker eigen plaats in de wet? De contractvorm is geregeld, de ondernemer niet algemeen omschreven Artikel 7:610 van het Burgerlijk Wetboek beschrijft wanneer sprake is van een arbeidsovereenkomst. Arbeid, loon en werken in dienst van een ander vormen daarbij de kern. Rondom deze overeenkomst is een uitgebreid stelsel van werknemersbescherming gebouwd. Het Burgerlijk Wetboek kent ook de overeenkomst van opdracht en aanneming van werk. Die regelen belangrijke contractvormen waarvan zelfstandigen gebruikmaken. Ze geven geen echter algemene omschrijving van wie zelfstandig ondernemer is. Dat onderscheid doet ertoe. De overeenkomst waaronder iemand werkt, heeft een wettelijke plaats. Zelfstandig ondernemerschap als zodanig heeft binnen het Burgerlijk Wetboek geen vergelijkbare algemene omschrijving. Ondernemerschap is juridisch al relevant Nederland kent verschillende ondernemersbegrippen. De inkomstenbelasting en de btw hebben ieder hun eigen criteria. Ook binnen het Burgerlijk Wetboek bestaan begrippen voor specifieke doeleinden, zoals de handelaar in het consumentenrecht. Die begrippen beantwoorden echter niet automatisch de vraag of iemand een bepaalde opdracht als zelfstandige uitvoert. Ondernemer zijn en een arbeidsovereenkomst hebben, sluiten elkaar niet in alle omstandigheden uit. Iemand kan een eigen bedrijf hebben en daarnaast in loondienst werken. Ook bij de beoordeling van een arbeidsrelatie speelt ondernemerschap al een belangrijke rol. De Hoge Raad heeft bevestigd dat ondernemerschap volwaardig moet worden meegewogen. Daarbij kunnen ook omstandigheden buiten de betreffende opdracht meetellen, zoals acquisitie, reputatie en het aantal opdrachtgevers. Tussen de relevante omstandigheden geldt geen vaste rangorde. Die erkenning is belangrijk. Echter: zij is ontwikkeld in de rechtspraak. Een expliciete wettelijke omschrijving van zelfstandig ondernemerschap als tegenhanger van de arbeidsovereenkomst ontbreekt nog steeds. Geef ook de bewuste keuze betekenis De wens om ondernemer te zijn, maakt iemand onder het huidige recht nog geen zelfstandige. Een contract met het opschrift ‘overeenkomst van opdracht’ is evenmin voldoende. De overeengekomen rechten en verplichtingen en de uitvoering daarvan bepalen hoe de arbeidsrelatie juridisch wordt beoordeeld. Daarmee is de politieke vraag niet beantwoord: welke betekenis zou een aantoonbaar vrije en geïnformeerde keuze voor ondernemerschap in de wet moeten krijgen? Die keuze hoeft niet op zichzelf beslissend te zijn. Zij kan worden verbonden aan objectieve kenmerken: zelfstandig opdrachten verwerven, investeren, eigen tarieven bepalen, verantwoordelijkheid dragen voor het resultaat en ondernemersrisico lopen. Wie wettelijke erkenning van ondernemerschap bepleit, moet daarom duidelijk maken welke combinatie van keuzevrijheid en feitelijke zelfstandigheid daarvoor nodig is. Andere Europese landen bieden aanknopingspunten Andere Europese landen geven ondernemerschap en zelfstandig werk op verschillende manieren een wettelijke plaats. Duitsland omschrijft in § 14 van het Bürgerliches Gesetzbuch wie bij het aangaan van een rechtshandeling als ondernemer handelt. - Italië kent zowel een ondernemersbegrip als afzonderlijke bepalingen over zelfstandig werk. - België heeft een breed ondernemingsbegrip vastgelegd in het Wetboek Economisch Recht. Die begrippen hebben verschillende functies en zijn niet zonder meer gelijk aan de Nederlandse zzp’er. - Spanje biedt een directer aanknopingspunt. De Ley 20/2007 del Estatuto del trabajo autónomo omschrijft zelfstandig werkenden en regelt hun rechten en plichten. Daarbij is onder meer vereist dat zij voor eigen rekening en buiten de leiding en organisatie van een ander werken. Deze voorbeelden lossen de grens tussen zelfstandigheid en werknemerschap niet vanzelf op. Ze laten wel zien dat een expliciet wettelijk kader voor ondernemerschap of zelfstandig werk mogelijk is naast werknemersbescherming. Maak duidelijk wat wettelijke erkenning moet opleveren Comité ZZP pleit ervoor te onderzoeken hoe zelfstandig ondernemerschap een eigen wettelijke omschrijving en duidelijke rechtsgevolgen kan krijgen. Daarbij moet vooraf helder zijn wat zo’n regeling oplevert. Welke kenmerken wijzen op daadwerkelijke zelfstandigheid? Hoe weegt de bewuste keuze mee? En welke zekerheid kunnen opdrachtgever en opdrachtnemer daaraan ontlenen voordat zij gaan samenwerken? Een wettelijke regeling moet meer bieden dan symbolische erkenning. Zij moet bijdragen aan een begrijpelijke en voorspelbare beoordeling, met waarborgen tegen schijnzelfstandigheid en behoud van werknemersbescherming. Het Nederlandse recht erkent ondernemerschap al op verschillende plaatsen. De rechtspraak geeft het betekenis bij de beoordeling van arbeidsrelaties. De volgende vraag is of de wetgever die erkenning duidelijker en samenhangender moet vastleggen. Het wordt tijd dat de wet ook positief omschrijft wat daadwerkelijk zelfstandig ondernemerschap inhoudt — en welke rechtsgevolgen daaraan verbonden zijn.