Waarom kiest de adviseur/accountant van een opdrachtgever eerder voor de veilige weg dan voor de veilige haven? Omdat hij wordt ingehuurd om risico’s te beperken. En ‘niet doen’ is dan een bijzonder veilig advies. Geen zzp’er inhuren betekent immers ook geen discussie over die specifieke arbeidsrelatie. Geen discussie betekent minder risico voor de opdrachtgever. Daarmee doet de adviseur precies waarvoor hij aan tafel zit. Het probleem is dat zijn opdracht maar een deel van de werkelijkheid omvat.

Risico vermijden heeft ook een prijs

De adviseur beoordeelt het risico van inhuren. Maar wie beoordeelt het risico van níét inhuren? De specialist die niet beschikbaar komt. Het project dat vertraging oploopt. De kennis die ontbreekt. De opdrachtgever die uitwijkt naar een duurdere oplossing. Ook dat zijn bedrijfsrisico’s. Alleen vallen ze niet vanzelfsprekend binnen de opdracht van degene die de arbeidsrelatie beoordeelt. Zo kan een advies juridisch voorzichtig zijn, maar bedrijfsmatig ongunstig voor zelfstandige ondernemers uitpakken.

Een veilige haven moet bruikbaar zijn

Een veilige haven voor samenwerking met zelfstandigen moet daarom meer bieden dan mogelijkheden op papier. Zolang de adviseur onzekerheid blijft zien, blijft ‘niet doen’ het eenvoudigst te verdedigen. Dat los je op door heldere regels én een bredere adviesvraag. En dus niet alleen: ‘Welke risico’s lopen we als we deze zelfstandige ondernemer inhuren? Ook is er de vraag: ‘Hoe kunnen we deze expertise verantwoord inzetten, en wat is de impact als we dat niet doen?’ Zolang alleen risicovermijding de norm is , moet niemand verbaasd zijn dat *niet doen* het antwoord is.

Volgens CBS-cijfers uit 2026:

• Beperkt bijna 15% van de bedrijven de productie of het aanbod tot wat met de beschikbare mensen mogelijk is.
• Belemmert personeelsgebrek bij 30% het verhogen van de productiviteit.
  

Een adviseur wordt ingehuurd om risico’s te beperken. Logisch dus dat ‘niet doen’ aantrekkelijk klinkt. Een volledige afweging gaat ook over het werk dat blijft liggen en de expertise die ontbreekt. Niet inhuren is dus ook een beslissing met risico’s.