Demissionair minister Eddy van Hijum van SZW is vast van plan de wet VBAR nog deze zomer door de tweede kamer te loodsen. Van Hijum is inmiddels het boegbeeld van de NSC, dé partij voor bestaanszekerheid. Met de invoering van de wet VBAR voedt hij juist de bestaansonzekerheid van 1,7 miljoen zzp-ers in Nederland. “Je hebt toch liever een werknemer dan iemand die even een klusje komt doen en weer weg is”. Hiermee zet hij een groep weg die bijna 20% van de gehele beroepsbevolking vertegenwoordigt.

Het feit dat deze groep (zzp'ers) zo groot is, zegt iets over de huidige arbeidsmarkt en de behoeften van ‘de werkenden’ in Nederland. Schrijnend dat een minister van een partij die waarschijnlijk geheel van het politieke podium verdwenen is na de verkiezingen in oktober dit jaar, nog zo zijn schadelijke stempel wil drukken op de arbeidsmarkt.

In een tijd dat in alle sectoren een schreeuwend tekort aan arbeidskrachten is, lijkt een meerderheid in de tweede kamer een aanzienlijk deel van de beroepsbevolking eerder te demotiveren dan te motiveren aan het arbeidsproces deel te nemen. 

Waarom de wet VBAR?

De minister wil middels de wet VBAR schijnzelfstandigheid tegengaan. Hoe groot de groep schijnzelfstandigen is weet hij niet, laat staan hoe groot de groep ‘gedwongen schijnzelfstandigen’ is.

Inmiddels is er een ogenschijnlijk prima alternatief, de zelfstandigenwet. Een initiatief van VVD, BBB, D66 en SGP. Deze gaat uit van de zelfstandige die op geheel vrijwillige basis als ondernemer in plaats van werknemer deel wil nemen aan het arbeidsproces. 

Wat wellicht minder bekend is, doch zeker zo belangrijk blijkt voor politiek Den Haag, dat Brussel van Nederland een hervorming van onze arbeidsmarkt eist in ruil voor de gegeven EU coronasteun. Van Hijum doet voorkomen alsof VBAR hier de enige oplossing voor is, doch dat is geheel niet het geval, zie bijvoorbeeld de zelfstandigenwet.

De steun, die zo’n 600 miljoen euro behelst lijkt een grote drijfveer te zijn om de wet VBAR snel in te voeren, zo bleek uit een Kamercommissie vergadering eerder dit jaar. 

Dat zou betekenen dat de bestaanszekerheid van 1,7 miljoen zzp'ers verkocht wordt voor 600 miljoen euro aan steun vanuit Brussel. 

Hervorming arbeidsmarkt.

Dat een hervorming noodzakelijk is moge duidelijk zijn, de groep van 1,7 miljoen zzp'ers groeit ondanks de bestaansonzekerheid nog steeds. Ruben van Houweling, arbeidsrechtprofessor geeft aan dat het hoog tijd is dat ‘de werkende’ centraal gesteld dient te worden in plaats van de contractvorm. Dit doet naar mijn mening recht aan de behoefte van de werkenden in Nederland.

Op dit moment zoeken de zzp'ers, opdrachtgevers en intermediairs krampachtig en koortsachtig een manier om zo veilig mogelijk door de brandende handhavingshoepel van SZW en de Belastingdienst te springen. Vele zzp-ers zien hun zorgvuldig opgebouwde bestaan in rook opgaan en staan machteloos. Comité zzp zoekt naar mogelijkheden om het tij te keren. Hiervoor is nodig dat de zzp'ers zichzelf gaan organiseren als een zelfstandige koepel in de polder.

René Dongelmans